Protestant Church, Kościół protestancki w Merseburg, Niemcy.

St. Maximi to późnogotycki kościół halowy z jasnego kamienia w Merseburgu, wzniesiony w latach 1432–1501 jako trójnawowa, czteroprzęsłowa budowla ze skarpami. W 1485 dodano krótkie prezbiterium o szerokości nawy głównej. Romańską wieżę zachodnią zastąpiono w latach 1867–1872 wysoką neogotycką wieżą według projektu Friedricha Augusta Stülera, ze skarpami narożnymi, ośmioboczną kondygnacją szczycową i stromym kamiennym hełmem.

Ufundowany w X wieku i po raz pierwszy wzmiankowany w 1247 roku kościół został przebudowany na trzynawową halę w latach 1432–1501; krótkie prezbiterium nosi inskrypcję 1485, a sklepienia krzyżowo-żebrowe założono w latach 1494–1501. Romańska wieża zachodnia, przesunięta względem osi nawy, została zastąpiona w latach 1867–1872 wysoką wieżą neogotycką według projektu Friedricha Augusta Stülera, a nawę przedłużono o jedno przęsło na zachód. Restauracje przeprowadzono w latach 1867–1876, 1901 i 1972/1973.

Wezwanie kościoła odnosi się do Maksyma z Aleksandrii, rzadkiego patronatu. W 1972 roku usunięto ambonę i ołtarz, zastępując je rzeźbionym ołtarzem z kościoła Sixti, ukazującym Madonnę w otoczeniu św. Katarzyny i św. Jana Ewangelisty oraz osiem świętych niewiast na skrzydłach. Organy Friedricha Gerhardta z 1876 roku mają 47 registrów na trzech manuałach i pedale; w latach 2015–2020 odrestaurował je Christian Scheffler.

Zamurowany w XIX wieku portal południowy otwarto ponownie w 1998 roku i służy jako wejście; przy odbudowie wieży nawę wydłużono o jedno przęsło na zachód. Wnętrze: pierwsza wschodnia para filarów pochodzi z poprzedniej budowli, a kolejne ośmioboczne filary mają na wysokości kapiteli głowy w maskach. Organy Friedricha Gerhardta (1876, 47 registrów) odrestaurował Christian Scheffler w latach 2015–2020.

Wezwanie kościoła odnosi się do świętego Maksyma z Aleksandrii, rzadkiego patrona w Niemczech. Wnętrze kryje dwie konsolki z maskami po bokach południowego portalu, otwartego ponownie w 1998 roku, wykonane w połowie XV wieku, oraz głowy masek na kapitelach ośmiobocznych filarów. Organy Friedricha Gerhardta z 1876 roku, mające 47 registrów na trzech manuałach i pedale, odnowił Christian Scheffler w latach 2015–2020.