Cunewalde church, Kościół protestancki w Cunewalde, Niemcy.

Kościół w Cunewalde to otynkowana hala z kamienia łamanego na planie prostokąta, z wysokimi oknami o łuku odcinkowym i 62-metrową wieżą zachodnią zwieńczoną hełmem z latarnią. Wnętrze nakrywa płaski drewniany strop w kremie, błękicie i złocie; pod nim znajdują się trzypoziomowe białe empory na smukłych kolumnach, rzędy jasnych drewnianych ławek i kamienna nawa prowadząca do ołtarza.

Pierwszy kościół w Cunewalde jest poświadczony w 1222 roku, gdy biskup Bruno II z Miśni przekazał wieś kapitule katedralnej w Budziszynie. Średniowieczny budynek był zniszczony w 1588 roku, a 16 lipca 1633 roku piorun uderzył w jego wieżę. Kamień węgielny obecnego kościoła położono 5 stycznia 1780 roku; loterie pokryły braki finansowe podczas siedmiu lat budowy, a wnętrze ukończono na konsekrację w trzecią niedzielę Adwentu 1793 roku.

Kościół nosi nazwę wsi, otoczonej domami przysłupowymi Umgebinde z XVIII i XIX wieku. Od wigilii Bożego Narodzenia 1817 odbywa się tu procesja świateł (Lichterzug), zapoczątkowana, gdy trzy żyrandole z czeskiego kryształu po raz pierwszy zapalono świecami. Na filarach empor stoi sześć figur apostołów; pod emporą organową znajdują się późnogotyckie figury św. Mikołaja i św. Marii z ołtarza z około 1450 roku, przemalowane w 1909 roku.

Kościół stoi w dolinnej wsi Cunewalde, na południe od Czorneboh i na północ od Bieleboh, wśród domów przysłupowych Umgebinde z XVIII i XIX wieku. Skromne portale wejściowe znajdują się w wieży i w południowej ścianie nawy; wewnątrz między rzędami ławek biegnie kamienna posadzka. Empory wznoszą się w trzech kondygnacjach, a na pierwszym piętrze południowej loży stoi piec kaflowy z XIX wieku.

Organy ukończone w 1840 roku przez Gottfrieda Müllera i Christiana Friedricha Reißa z Neugersdorfu mają trzy manuały, pedał, 36 brzmiących registrów i 2229 piszczałek z trakturą mechaniczną. Stoją na emporze zachodniej.