Klinikum Kolkwitz, Zabytkowy obiekt medyczny w Kolkwitz, Niemcy.

Klinikum Kolkwitz to dawny sanatorium przeciwgruźlicze w Kolkwitz w Brandenburgii, zbudowane w latach 1898–1900 według projektu Theodora Goecke. Trzykondygnacyjne budynki z cegły z elementami muru pruskiego i dachami czterospadowymi są w większości neogotyckie; budynek główny ma dwie ośmioboczne wieże z widocznym zegarem od strony ogrodu, a do strony dziedzińca przylega kwadratowa kaplica ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym.

Brandenburski zakład ubezpieczeń zbudował sanatorium na działce podarowanej przez Cottbus; kamień węgielny położono 2 sierpnia 1898 r., a otwarcie nastąpiło 13 czerwca 1900 r. Początkowo oferowało 65 miejsc dla robotnic przemysłu tekstylnego. W latach 50. XX w. z około 300 łóżkami było największym sanatorium gruźliczym w NRD. Po spadku zachorowań na gruźlicę w 1972 r. przekształcono je w klinikę rehabilitacyjną.

Kaplica dostawiona do dziedzińca ma sklepienie krzyżowo-żebrowe i półkolistą apsydę z ostrołukowymi oknami; w obramowaniach drzwi wykuto wersety biblijne o chorobie, m.in. „Ich bin krank”. Stronę ogrodową flankują dwie ośmioboczne wieże z hełmem i latarnią, w jednej z nich jest zegar. Park zaprojektował Georg Bleyer, współautor parku w Branitz.

Teren jest zabytkiem i stoi pusty od przeniesienia oddziału ortopedii do Cottbus w grudniu 2007 roku. Założone w 2010 roku stowarzyszenie Urb Explorer organizuje po zgłoszeniu wycieczki fotograficzne po ruinach. Pożar 21 października 2021 roku zniszczył znaczną część więźby dachowej budynku gospodarczego, dlatego część terenu może być zamknięta.

Niemal wszystkie wewnętrzne narożniki i krawędzie zaokrąglono, aby ograniczyć osadzanie się drobnoustrojów, i obowiązywały bardzo surowe zasady czystości. Od strony dziedzińca dostawiona jest kwadratowa kaplica ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym i półkolistą apsydą; w ościeżach drzwi wyryto wersety biblijne o chorobie.