Abteikirche Niederaltaich, Kościół klasztorny w Niederalteich, Niemcy

Abteikirche Niederaltaich to trójnawowa hala kościelna o dziewięciu przęsłach, z których trzy przypadają na chór, a sześć na nawę. Gotowe rdzenie zostało przebudowane w stylu barokowym przez Johanna Michaela Fischera w latach 1724–1727. Fasada zachodnia ma dwie wieże: południową ukończył Carlo Antonio Carlone w 1698 roku, a północną dostawiono w latach 1730–1735. Jasna fasada wznosi się nad dachem z czerwonych dachówek, a prawa wieża ma tarczę zegara.

Opactwo zostało założone w 741 roku przez księcia Odilo z Bawarii i zasiedlone przez mnichów z Reichenau. Na przestrzeni wieków rozwinęło się w ważny centrum religijny i kulturalny regionu.

Kościół jest poświęcony św. Maurycemu i od 1931 roku nosi tytuł bazyliki mniejszej, nadany przez papieża Piusa XII. W 1918 roku powróciła wspólnota zakonna, a kościół znów służy jako kościół opacki oraz od 1803 roku jako kościół parafialny Niederalteich.

Kościół stoi w zespole klasztornym przy Mauritiushof 1a w Niederalteich, blisko Dunaju. Po pożarze od pioruna w 1813 r. dwie barokowe kopuły zastąpiono widocznymi dziś prostymi piramidami, a barokowe kaplice boczne nawy i północny krużganek rozebrano; ślady wezbrań sklepień nadal wskazują ich miejsce.

Obie wieże nie są pierwotne: po pożarze od uderzenia pioruna 7 marca 1813 roku barokowe kopuły zastąpiono dzisiejszymi piramidami. Wieża północna powstała dopiero w latach 1730–1735, dostosowana do wieży południowej ukończonej w 1698 roku przez Carla Antonia Carlonego.