Klosterkirche St. Margarethen, Kościół klasztorny w Altenmarkt an der Alz, Niemcy.

Klosterkirche St. Margarethen w Baumburgu, przysiółku gminy Altenmarkt an der Alz, to barokowy kościół filarowy zbudowany w połowie XVIII wieku na fundamentach romańskiej bazyliki z XII wieku. Fasada zachodnia zachowała dwie wieże z XVII-wiecznymi cebulastymi kopułami, a przed nią wznosi się dwukondygnacyjny przedsionek typu tempietto z trzema portalami i figurą św. Małgorzaty. Wnętrze dzieli się na cztery przęsła pod kolebkowym sklepieniem, ze stiukami Bernharda Raucha i Hansa Georga Funka oraz freskami Felixa Antona Schefflera.

Pierwszy kościół klasztorny, poświęcony w 1023 roku przez salzburskiego arcybiskupa Hartwiga, poprzedził założenie klasztoru kanoników regularnych przez hrabinę Adelheid von Sulzbach na początku XII wieku. Jego romańska bazylika, długa na 45 metrów i szeroka na 20, z trzema apsydami od wschodu i fasadą z dwiema wieżami, została poświęcona w 1156 roku przez arcybiskupa Eberharda I. Na 600-lecie poświęcenia w 1756 roku proboszcz Joachim Vischer polecił mistrzowi Franzowi Aloisowi Mayrowi z Trostbergu wznieść obecny kościół barokowy na starych fundamentach; zachowano jedynie wieże z XVII-wiecznymi hełmami cebulowymi. Po kasacie klasztoru w 1803 roku kościół pozostał świątynią parafialną.

Wnętrze łączy białe ściany z bogatą dekoracją, boczne ołtarze i prace z tynku w ciepłych tonach zostały wykonane przez rzemieślników ze szkoły Wessobrunn. Odwiedzający mogą zaobserwować te ręcznie wykonane detale podczas spaceru i zrozumieć, jak przestrzeń religijna była tutaj kształtowana poprzez kolor i formę.

Kościół stoi w Baumburg, części gminy Altenmarkt an der Alz w powiecie Traunstein w Górnej Bawarii. Wejście prowadzi przez fasadę zachodnią z dwukondygnacyjnym przedsionkiem w formie tempietta, którego parter ma trzy portale; w środkowej niszy piętra ustawiona jest figura św. Małgorzaty. Nieotynkowana fasada zachodnia zachowała dwie wieże z cebulastymi hełmami nałożonymi w XVII wieku.

Obraz ołtarza głównego, zamówiony w 1757 roku przez elektora Maksymiliana III Józefa i jego żonę Marię Annę, przedstawia Ludwika XIV Francuskiego i Marię Teresę prezentujących świętej Małgorzacie upragnionego następcę tronu. Malarz z Augsburga Joseph Hartmann umieścił w tej scenie także nadzieję fundatorów na potomstwo.