St. Emmeram, Kościół w Geisenfeld w Bawarii w Niemczech

St. Emmeram to romańska bazylika filarowa z dwuwieżową fasadą zachodnią i gotyckim chórem zamkniętym pięcioma bokami ośmioboku. Niższa wieża północna, zwana Stifterturm, ma dach piramidalny i ślepe pola ujęte fryzami arkadowymi; wieża południowa, podwyższona w XVIII wieku, ma zegar i krzywą kopułę z latarnią. Nawa otwiera się arkadami półkolistymi na pilastrach z jońskimi i korynckimi kapitelami.

St. Emmeram wzniesiono w 1030 roku, gdy hrabia Eberhard II z Ebersberg i jego żona Adelheidis założyli benedyktyński klasztor w Geisenfeld, poświęcony Wniebowzięciu i św. Zenonowi. W 1384 roku dodano gotyckie prezbiterium, którego żebra w 1602 roku zastąpiono profilami perełkowymi. Od 1728 roku ksieni Maria Cäcilia Weiß przebudowała kościół w stylu barokowym, a biskup Johann Theodor Bawarski poświęcił go 15 kwietnia 1730 roku. Po sekularyzacji w 1803 roku stał się kościołem parafialnym i przejął wezwanie starego kościoła St. Emmeram, rozebranego w 1873 roku.

Kościół jest poświęcony Emmeramowi z Ratyzbony, świętemu czczonemu także w ratyzbońskim klasztorze St. Emmeram. Fresk na sklepieniu nawy przedstawia fundatorów Eberharda II i Adelheidis koronowanych wieńcami laurowymi przez papieża, a nad nimi Matkę Bożą z Dzieciątkiem; obok stoi budowniczy z planem klasztoru. Chronostych we fresku kopuły daje rok 1728, w którym ksieni Maria Cäcilia Weiß rozpoczęła barokową przebudowę.

Kościół stoi w dawnym zespole klasztornym; fasada zachodnia z dwiema wieżami zwraca się do odwiedzającego przybywającego z centrum miejscowości. Południowa wieża, podwyższona w XVIII wieku, ma zegar i krągły hełm z latarnią. Wnętrze wchodzi się od zachodu; podwyższone gotyckie prezbiterium leży po wschodniej stronie.

Freski z 1516 roku na sklepieniu prezbiterium były przez stulecia zakryte i odsłonięto je dopiero podczas renowacji w 1971 roku; przedstawiają Ojców Kościoła, symbole ewangelistów i aniołów z narzędziami Męki. Wstawiona w 1602 roku stiukowa żebro częściowo zasłania Baranka apokaliptycznego na księdze z siedmioma pieczęciami.