Chapel St. Michael, Średniowieczny budynek kościelny w Marburgu, Niemcy.

Kaplica św. Michała jest średniowiecznym budynkiem kościoła w Marburgu, który wykazuje cechy gotyckie takie jak spiczaste dachy, łukowe okna i muraura kamienna z różnych okresów. Wnętrze ujawnia szczegółową rzemieślniczość poprzez rzeźbione kamienie i elementy dekoracyjne, które pokazują, jak budowniczowie stworzyli tę strukturę.

Zakon Krzyżacki zbudował kaplicę w 1268 roku, a po raz pierwszy wspomniano ją w tym samym roku w dokumencie arcybiskupa Moguncji Wernera von Eppstein; konsekracja odbyła się 30 kwietnia 1270 roku przez Dietricha von Wierland. Po reformacji przeszła na miasto Marburg i popadła w ruinę, służąc jako magazyn siana i drewna. Restaurację rozpoczęto w 1583 roku dzięki finansowaniu marburskiego profesora Petrusa Nigidiusa; obecna konstrukcja dachu i sygnaturka pochodzą z tego okresu.

Miejscowi nazywają ją „Marburger Michelchen”. W latach 1476–1526 marburskie bractwo różańcowe odprawiało tu niedzielne nabożeństwa, a do reformacji kaplica służyła też jako kaplica szpitalna. Dzwon, uruchamiany liną zwisającą w nawie, od 1653 r. musiał bić na nabożeństwa kościoła parafialnego, po zniszczeniu jego dzwonu w wojnie trzydziestoletniej.

Kaplica stoi na zachód od kościoła św. Elżbiety na niewielkim wzniesieniu poniżej Augustenruhe, powyżej skrzyżowania Elisabethstraße i Ketzerbach, a dojść do niej można ścieżką Friedrich-Siebert-Weg. Wejście znajduje się po stronie południowej; północne drzwi są zamurowane. Podłoga z nierównego kamienia kryje stare płyty nagrobne, więc trzeba uważać pod nogi.

Dzwon kaplicy od 1653 r. był wypożyczany: po zniszczeniu dzwonu kościoła parafialnego w wojnie trzydziestoletniej to on dzwonił na nabożeństwa. Zwisająca do nawy lina wciąż pozwala go uruchomić. Sygnaturka z 1583 r. z hełmem cebulowym została odnowiona w 2020 r. za około 250 000 euro.