St. Johanniskirche, Gotycki kościół w Petersdorf, Fehmarn, Niemcy.

St. Johanniskirche to kościół z wieżą z surowego szarego kamienia zwieńczoną stromym ciemnym hełmem oraz nawą z czerwonej cegły pod czerwonym dachem z dachówek. Ceglana ściana boczna ma wysokie ostrołukowe okna z jasnym kamiennym maswerkiem, a w prawym narożniku stoi okrągła wieżyczka schodowa ze stożkowym dachem. Wieża ma ponad 60 metrów wysokości i jest najwyższa na Fehmarn.

Kościół św. Jana zbudowano najpierw w pierwszej tercji XIII wieku jako dwunawową świątynię późnoromańską. Około 1300 roku planowano rozbudowę do czterech naw, lecz zrealizowano tylko nawę południową i gotyckie prezbiterium. W 1856 roku nazwana „wysoce barbarzyńską” renowacja przekształciła wnętrze, pierwotnie białe tynkowane jak w Burg i Landkirchen.

Kościół nosi imię Jana Chrzciciela, patrona parafii Westerkirchspiel na Fehmarn. Zamożność wyspiarskich chłopów widać w wyposażeniu: wnętrze wypełniają liczne epitafia, najstarsze należy do Jürgena Rauerta, zmarłego w 1633 roku w wieku 49 lat; jego renesansowa rama obejmuje kopię według ryciny Złożenia Chrystusa do grobu Hansa von Aachena.

Kościół jest otwarty dla odwiedzających w ciągu dnia, a regularne możliwości zwiedzania są dostępne przez kontakt pod numerem telefonu 04371 3341 w sprawie zapytań. Znajduje się w Petersdorf i jest dostępny dla zwiedzających, którzy badają kościoły wyspiarskie Fehmarna.

Najstarszym elementem wyposażenia jest chrzcielnica z wapienia gotlandzkiego z czasów budowy kościoła; dziś stoi w rodzaju kaplicy chrzcielnej w nawie południowej, skąd nie widać ołtarza. Nad nią wisi ośmioboczna pokrywa chrzcielnicy z 1779 r. zwieńczona błogosławiącym Chrystusem, ufundowana przez podskarbiego Hansa Lafrentza i jego żonę Annę z domu Mackeprang, którzy kazali też odnowić ambonę i ołtarz.