Pfarrkirche St. Georg und Jakobus, Kościół katolicki w Isny im Allgäu, Niemcy

Pfarrkirche St. Georg und Jakobus to trójnawowy kościół halowy w Isny im Allgäu, zbudowany jako kościół klasztoru benedyktynów i dostawiony do dawnych budynków konwentu. Masywne kwadratowe filary dźwigają łuki pełne, a sklepienia mieszczą cztery duże freski w złotych obramieniach. Ołtarz główny ma formę kolumnady z rzeźbami, przed nim stoją rzędy jasnych drewnianych ławek.

Kościół konsekrowany w 1042 r. został zniszczony przez pożary w 1269 i 1284 r.; brat Heinrich von Brunow odbudował go, a konsekracja nastąpiła w 1288 r. Po pożarze klasztoru w 1631 r. świątynię odbudowano w stylu barokowym w latach 1650–1666 pod kierunkiem mistrzów Giulio i Pietro Barbieri, a kopuła cebulowa została ukończona w 1709 r. Sekularyzacja zniosła klasztor w 1803 r., a w 1868 r. rodzina właścicieli podarowała kościół miastu jako parafię katolicką.

Kościół jest poświęcony świętemu Jerzemu i świętemu Jakubowi; freski przedstawiają fundatorów klasztoru pod opatem trzymającym plan odbudowy z 1666 roku. Ołtarz główny poświęcono w 1760 roku, a ołtarze boczne kryją relikwie w rokokowych ramach.

Kościół stoi przy Kirchplatz 2 obok dawnego klasztoru przekształconego w zamek, w północno-wschodniej części starego miasta Isny. Wnętrze jest prostokątną halą; kolumnowy ołtarz główny i ukośne ołtarze boczne tylko pozorują półkoliste prezbiterium. Cztery duże freski w nawie zajmują po dwa przęsła środkowej części.

Cztery duże freski w nawie zajmują po dwa przęsła części środkowej, co pozwoliło powiększyć sceny i uczynić je czytelniejszymi z posadzki. Środkowy fresk przedstawia unoszącego się nad światem opata z planem klasztoru, wskazującego na odbudowę z 1666 roku; jego rysy to twarz Wolfganga Schmida, który jako administrator i opat na początku XVII wieku uratował opactwo przed upadkiem. Pod nim znajdują się fundatorzy klasztoru, nad nim patroni kościoła z innymi świętymi, a najwyżej święty Benedykt wstępujący do Trójcy Świętej.