St. Zeno, Kościół luterański w Windischhausen, Treuchtlingen, Niemcy.

St. Zeno to neogotycki kościół salowy w centrum Windischhausen, zbudowany w latach 1873–1876 na zasypanym wiejskim stawie. Ma nawę z dachem dwuspadowym, wycofane, trójbocznie zamknięte prezbiterium po północno-wschodniej stronie oraz wieżę fasadą po południowo-zachodniej, nakrytą łupkowym, ośmiobocznym dachem namiotowym o załamanych połaciach. Ściany wzmacniają przypory.

Kościół St. Zeno wzniesiono w latach 1873–1876 w stylu neogotyckim, zastępując grożący zawaleniem kościół z XI wieku poświęcony przez biskupa Gundekara II, który stał na cmentarzu na skraju wsi. Nowa świątynia powstała w centrum miejscowości, na zasypanym wiejskim stawie, a cmentarz pozostał na dawnym miejscu. Od 1835 roku kościół był świątynią parafialną Windischhausen, a od 1948 roku należy do parafii St. Georg w Auernheim.

Kościół kształtuje charakter wsi Windischhausen swoją architekturą neogotycką i jest chroniony jako dziedzictwo w Bawarii. Nadal służy jako miejsce spotkań dla lokalnej społeczności luterańskiej i pozostaje ważny dla ich życia religijnego.

Kościół jest publicznie dostępnym miejscem kultu używanym regularnie do nabożeństw luterańskich. Odwiedzający powinni mieć na uwadze, że dostęp może zależeć od godzin odprawiania nabożeństw, dlatego zaleca się wcześniejszy kontakt z gminą.

Organy zbudowała w 1876 roku firma G. F. Steinmeyer & Co. jako opus 144, z ośmioma głosami na jednym manuałe i pedale. W 1959 roku przebudował je Erich Stellmacher. Zachowały się wolnostojący stół gry i prospekt neorenesansowy, a traktura jest mechaniczna.