Briefzentrum München, Magazyn towarowy w Neuhausen, Monachium, Niemcy

Briefzentrum München, oficjalnie Gleishalle des Paketpostamtes, to samonośna hala z prefabrykowanego betonu zbudowana w latach 1965–1969 na północny wschód od Friedenheimer Brücke. Jej fałdowane sklepienie kolebkowe rozpięte jest na 146,8 metra, ma 27,3 metra wysokości i 124 metry długości, a składa się z 1584 identycznych prefabrykatów; powłoka pełni zarazem funkcję konstrukcji i pokrycia.

Obiekt został wybudowany w latach 1965-1969 i stanowił wówczas największą halę na świecie wykonaną z prefabrykowanych elementów betonowych. Powstał jako odpowiedź na rosnący wolumen poczty powojennej i odzwierciedla technologiczny optymizm tamtej epoki.

Hala nosiła oficjalną nazwę „Gleishalle des Paketpostamtes”. Jej pofałdowana powłoka wywoływała porównania do dinozaura: krytyk Gerhard Matzig porównał betonowy szkielet do prehistorycznego stworzenia czającego się w piasku, a Ira Mazzoni nazwała ją technicznym cudem swoich czasów. Powłoka jest proporcjonalnie cieńsza niż skorupka jajka: 1:375 wobec 1:75.

Hala stoi na północny wschód od Friedenheimer Brücke, w pobliżu dworca głównego w Monachium; otoczenie jest przebudowywane według planów Herzog & de Meuron. Wnętrze o powierzchni 20 000 m² zajmuje od 1997 roku stalowa hala sortownicza, dlatego betonową powłokę ogląda się głównie z zewnątrz.

Konstrukcja stosowała rewolucyjny system prefabrykowanych elementów betonowych opracowany pod kierunkiem inżyniera konstruktora Ulricha Finsterwäldera. Ta technika budowlana była przełomowa i wyznaczyła standardy dla przemysłowych metod budowy w architekturze lat 60.