Our Lady Treuenbrietzen, Gotycki kościół w Treuenbrietzen, Niemcy.

St. Marien to kościół z kamienia polnego i cegły w Treuenbrietzen, rozpoczęty przed 1217 rokiem jako krzyżowa bazylika filarowa. Wschodnia część (absyda, chór, transept) jest z kamienia polnego z oknami półkolistymi, nawa i wieża zachodnia z cegły; wieża, rozpoczęta w 1452 roku, ma późnogotycki hełm na czterech szczytach.

Budowę St. Marien rozpoczęto przed 1217 rokiem i kontynuowano do trzeciej ćwierci XIII wieku jako krzyżową bazylikę filarową. Wieżę zachodnią rozpoczęto dopiero w 1452 roku, a jej hełm nad czterema szczytami otrzymała na początku XVI wieku. Północne prezbiterium boczne rozebrano około 1720 roku.

Miasto powstało z dwóch osad, z których każda miała własny kościół parafialny: St. Marien służył osadzie zamkowej wokół askańskiej twierdzy granicznej, a St. Nikolai osadzie kupieckiej. Kościół jest otwartym kościołem parafii Treuenbrietzen w okręgu kościelnym Mittelmark-Brandenburg Kościoła Ewangelickiego Berlin-Brandenburgia-Górne Łużyce śląskie. Na zachód stoi Lutherlinde, lipa szerokolistna licząca 400–500 lat, o obwodzie pnia 6,2 m, wielokrotnie stabilizowanym.

St. Marien to otwarty kościół parafii Treuenbrietzen. Wejście znajduje się od strony południowej; wieża zachodnia, rozpoczęta w 1452 r., stoi na przeciwległym końcu niż chór. Na zachód od kościoła rośnie Lutherlinde, lipa szerokolistna o obwodzie pnia 6,2 m, podtrzymywana w kilku miejscach.

W budowli widać wyraźną zmianę materiału: absyda, chór, transept i najdalej na wschód wysunięte przęsła naw bocznych mają oblicowanie z starannie obrobionych kamieni polnych, a reszta kościoła i wieża zachodnia są z cegły. Wieżę zachodnią zaczęto budować dopiero w 1452 roku, a trójkąty szczytowe transeptu również są ceglane.