Stadtkirche Unser lieben Frauen, Gotycki kościół w Mittweida, Niemcy.

Stadtkirche Unser lieben Frauen to późnogotycki kościół halowy z otynkowanego muru kamiennego, z trzema nawami i czterema przęsłami oraz różnymi formami sklepień sieciowych. Dwunawowe prezbiterium zamyka się siedmioma bokami dwunastokąta; niższa północna nawa prezbiterium, przejęta z poprzedniej budowli, ma kamienne empory. Wieża zachodnia z izbą strażnika została zbudowana od nowa w latach 1516–1522.

Kościół został po raz pierwszy udokumentowany w 1303 roku i doświadczył przełomu po pożarze w 1450, przy czym tylko zakristia przetrwała bez zmian. Następnie odbudowa ukształtowała budynek przez kolejne stulecia.

Kościół znany jest też jako St. Marien Mittweida i należy do parafii Mittweidaer Land Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła Saksonii. Trójdzielny ołtarz z 1661 r., dzieło Valentina Otte i Johanna Richtera z Miśni, ma w predelli relief Ostatniej Wieczerzy, a w środkowej niszy figurę Ecce homo, otoczoną figurami ewangelistów na tle malowanej iluzjonistycznej architektury.

Kościół stoi na ufortyfikowanym cmentarzu przykościelnym wysoko nad miastem, dostępnym od północy i zachodu. Od zewnętrznej strony muru w zboczu otwierają się sklepione podziemne piwnice i wykute w skale korytarze, służące do przechowywania zboża i narzędzi lub jako schronienie. Wieża zachodnia, zbudowana od 1516 do 1522 roku, mieści izbę strażnika.

Podziemne sklepienia i jaskinie otaczają teren pod i wokół budynku, które niegdyś służyły do magazynowania zbóż. Te ukryte pomieszczenia pokazują, jak kościół odegrał kluczową rolę w bezpieczeństwie żywnościowym i ochronie społeczności przez wieki.