Schloss Wachau, Pałac barokowy w Wachau, Saksonia, Niemcy

Schloss Wachau to symetryczny, podkowiasty zespół barokowy na prostokątnej wyspie o powierzchni około 3400 metrów kwadratowych, otoczonej fosą, w Wachau w Saksonii. Dwukondygnacyjny budynek z mezzaninem i wysokim dachem mansardowym ma stronę wejściową skierowaną na południe, gdzie trójosiowy ryzalit środkowy dźwiga trójkątny przyczółek z herbem von Schönfeld i faliste balkony. Skrzydła boczne zwrócone są ku tylnemu dziedzińcowi, a odrestaurowana malatura elewacji, okna i pasiasty cokół przypominają dzieło Johanna Christopha Knöffela.

Pałac został wybudowany w 1730 roku i reprezentuje architektoniczny rozwój rezydencji szlachty podczas saskiego okresu barokowego. Powstał w epoce, gdy bogatsze rodziny z regionu chciały wykazać swoją potęgę i dobrobyt poprzez monumentalne budynki.

Pałac pokazuje preferencje architektoniczne i pozycję społeczną saskiej szlachty z 18. wieku poprzez formalny design. Jego sale i ogrody odzwierciedlają sposób życia ówczesnej klasy wyższej i jej skłonność do uporządkowanych, symetrycznych przestrzeni.

Pałac wznosi się na prostokątnej wyspie o powierzchni około 3400 metrów kwadratowych, otoczonej fosą wodną, do której wchodzi się od strony południowej. Na południe od budynku rozciąga się park angielski z piaskowcowymi rzeźbami commedii dell'arte. Park odrestaurowano w 2018 roku, dzięki czemu znów widoczny jest pierwotny układ roślinności i ścieżek.

Architekt pałacu pozostaje nieznany, lecz jego plan, dach, lukarny i okna przypominają Barockschloss Rammenau, a malowidła elewacji, okna i pasiasty cokół nawiązują do Barockschloss Zabeltitz, obu wzniesionych w latach 20. XVIII wieku przez Johanna Christopha Knöffela. We wnętrzu znajdują się też Pokój Mauretański wzorowany na andaluzyjskiej architekturze mudejar oraz Kuchnia Holenderska wyłożona holenderskimi kaflami z około 1750 roku.