Stadtkirche Vaihingen an der Enz, Gotycki kościół w Vaihingen an der Enz, Niemcy

Stadtkirche Vaihingen an der Enz to późnogotycka bazylika z bloków jasnobeżowego i kremowego kamienia pod stromym brązowym dachem z dachówek. Wieżę wieńczy ciemna, wielostopniowa iglica z tarczą zegara i małą złotą ozdobą. Pod linią dachu biegnie rząd czterech małych okien ostrołukowych; w dolnej fasadzie są dwa wysokie okna ostrołukowe z ciemnym szkłem kratowym, okrągłe okno z trójlistnym maswerkiem i łukowy portal wejściowy. Wnętrze ma dziesięć ośmiobocznych kolumn podtrzymujących niezwykle wysoką nawę główną.

Kamień węgielny pod obecny kościół położono 2 sierpnia 1513 roku na miejscu trójnawowej kaplicy maryjnej z XIII wieku z wieżą. Pożar w 1618 roku zniszczył wnętrze, które w 1619 roku odbudował Heinrich Schickhardt na zlecenie księcia Johanna Friedricha von Württemberg. Pożar miasta 17 sierpnia 1693 roku pozostawił tylko mury; odbudowa trwała w latach 1698–1701 pod kierunkiem Johanna Christopha Hegelmayera.

Kościół jest przystankiem na Europejskim Szlaku Kulturowym Heinricha Schickhardta, nazwanym tak od budowniczego, który odbudował go w 1619 roku. Dopiero w połowie XIX wieku nazwę Marienkirche, kościół Najświętszej Marii Panny, zastąpiono nazwą Stadtkirche. Dawny Peterskirche, pierwotny kościół parafialny miasta, służył później jako kościół cmentarny, a następnie jako sala gimnastyczna.

Odwiedzający zwykle mogą wejść do kościoła w dni powszednie, aby obejrzeć architekturę i detale wnętrza. Weekendy i czasy nabożeństw bywają bardziej zatłoczone, dlatego spokojniejsze pory są lepsze dla spokojnej wizyty.

Kościół jest przystankiem na Szlaku Kulturowym Heinricha Schickhardta Rady Europy, nazwanym od mistrza budowlanego, który odbudował wnętrze po pożarze w 1618 r. Schickhardt umieścił ambonę na środkowej z pięciu północnych kolumn, z emporami z trzech stron i wszystkimi ławkami zwróconymi ku niej.