Pfarrkirche, Kościół w Würzburgu, Niemcy.

Św. Gertruda to kościół salowy z dachem dwuspadowym i cofniętym prezbiterium o rzucie pięciu ósmych, położony przy Pleicherkirchplatz na starówce Würzburga. Kwadratowa wieża zachodnia ma około 35 metrów wysokości i zwieńczona jest ostrym hełmem; ockerowe tynkowane mury mają obramienia z piaskowca i maswerki w stylu późnogotyckim zwanym Echter. Nawa ma płaski strop i cztery przęsła ostrołukowych okien, a jednokondygnacyjna przybudówka po stronie południowo-zachodniej kryje piaskowcową grupę Ogrójca.

Kościół św. Gertrudy zbudował około 1130 architekt miejski Enzelin jako kościół własny na północnym przedmieściu Pleich, a w 1133 biskup Embricho podniósł go do rangi kościoła parafialnego. W 1248 patronat przeszedł na klasztor dominikanek św. Marka, a w 1250 poświęcono gotyckie prezbiterium. Książę-biskup Julius Echter przebudował kościół w obecnej formie w latach 1611–1613; po zniszczeniach wojennych 1945 odbudowano go do 1950 roku.

Patronką jest św. Gertruda z Nivelles, ksieni opiekująca się chorymi, wdowami, pielgrzymami i więźniami, dlatego została patronką średniowiecznych szpitali; jej wspomnienie przypada 17 marca. Od 10 stycznia 2010 St. Gertraud należy do wspólnoty parafialnej Würzburg Innenstadt razem z parafią katedralną, St. Johannes in Stift Haug i St. Peter und Paul.

Kościół stoi przy Pleicherkirchplatz, centralnym placu dzielnicy Pleich, na północ od Juliuspromenade i na zachód od Juliusspital. Wejście znajduje się po stronie zachodniej, gdzie wznosi się kwadratowa wieża o wysokości około 35 metrów. Po stronie południowo-zachodniej znajduje się kaplica Ogrójca z łukiem koszowym i figurami z piaskowca.

Po stronie południowo-zachodniej jednokondygnacyjna przybudówka z dachem pulpitowym i otworem w łuku koszowym kryje piaskowcowe figury Ogrójca, wyrzeźbione przez Jörga Riemenschneidera w połowie XVI wieku. Wnętrze kryje mały relikwiarz, w którym od 1978 roku przechowywane są resztki zniszczonego w 1945 roku przez pożar relikwiarza męczennika Adrianusa; kości świętego mieszkańcy Pleich złożyli ponownie w kościele w 1806 roku.