Salt museum Soltau, Muzeum soli w Soltau, Niemcy

Muzeum soli w Soltau zajmuje budynek przy Bahnhofstraße 6 oraz teren zewnętrzny po drugiej stronie ulicy. W środku mieści jedną z największych kolekcji solniczek i pieprzniczek, figurki firmy Goebel. Na zewnątrz soltauskie stowarzyszenie warzelnicze odtworzyło domek studzienny, historyczną chatę warzelniczą i tężnię średniowiecznej instalacji solnej. Cały teren muzeum jest dostępny bez barier.

Znaleziska archeologiczne pokazują, że źródło soli w Soltau jest używane od 5000 lat. W 936 roku król Otton I podarował dwór solny, curtis salta, klasztorowi w Quedlinburgu; jego sól konserwowała skóry przerabiane na pergamin. Od średniowiecza monopol solny Lüneburga zabraniał mieszkańcom Soltau warzenia i handlu własną solą. W XIX wieku Eduard Weinlig nie dostał zgody na salinę, a muzeum otwarto 30 maja 2015 roku.

Źródło solne dało nazwę Soltau i jego rzece, a sól z curtis salta służyła do konserwacji skór przerabianych na pergamin w opactwie w Quedlinburgu. Od 2008 roku Soltauer Salzsiederverein warzy solankę z termalnej studni w otwartych panwiach, wytwarzając Soltauer Salinensalz — rzemiosło, które można zobaczyć na miejscu.

Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od pory roku, dlatego warto sprawdzić przed wizytą. Muzeum oferuje wycieczki z przewodnikiem, gdzie personel szczegółowo wyjaśnia procesy produkcji soli.

Na działce naprzeciwko Bahnhofstraße 6 Soltauer Salzsiederverein odtworzyło domek studzienny, historyczną chatę warzelniczą i wieżę graduacyjną wzorowaną na średniowiecznej warzelni soli. Od 2008 roku stowarzyszenie warzy solankę z głębinowej studni uzdrowiska w otwartych panwiach na sól Soltauer Salinensalz.