Reformed church in Hannover, Kościół protestancki w dzielnicy Mitte, Hannover, Niemcy

Kościół Reformowany przy Lavesallee 4 to neogotycka kamienna budowla wzniesiona w latach 1886–1898 według planów Huberta Stiera, z Georgiem Heußnerem jako architektem wykonawczym. Obok nawy ze stromym ciemnym dachem i dużym maswerkowym oknem stoi wysoka wieża z szarobrązowych bloków, z arkadowym otworem z żaluzjami i kondygnacją dzwonną. Czerwony bluszcz pnie się po dolnej części wieży; trzy wysokie okna z kratami stoją między przyporami ściany bocznej. Wieża nie ma dziś hełmu.

Niemieccy reformowani poświęcili tu swój pierwszy kościół w 1705 r., wspierani przez Zofię Hanowerską; francuscy hugenoci założyli zbór w 1697 r. Pod koniec XIX wieku budynek był zniszczony, więc Hubert Stier zaprojektował neogotycką świątynię wzniesioną w latach 1886–1898 pod kierunkiem Georga Heußnera. Naloty w październiku 1943 r. pozostawiły tylko mury zewnętrzne; Dieter Oesterlen odbudował kościół w 1956 r., zachowując elewacje i tworząc wnętrze od nowa.

Wspólnota ma korzenie hugenockie i niemiecko-reformowane: francuscy hugenoci założyli swoją wspólnotę w 1697 roku, niemieccy reformowani w 1703. Sala modlitw pozostaje surowa, bez obrazów, zgodnie z zakazem rzeźbionych wizerunków; nie ma ołtarza, lecz stół komunijny, a świece i krzyż nie są w zwyczaju. Psalmy mają stałe miejsce w liturgii, a w drugą i czwartą niedzielę miesiąca odprawiane jest nabożeństwo w języku angielskim.

Kościół stoi przy Lavesallee 4 w Calenberger Neustadt, naprzeciw Archiwum Krajowego Dolnej Saksonii i blisko ministerstw przy Waterlooplatz. Podczas odbudowy w 1956 r. wejście przeniesiono na środek nawy, a podniesiona posadzka utworzyła foyer i salę parafialną pod salą kościelną. Wieża nie ma hełmu; podchodząc, zwróć uwagę na jej płaskie zwieńczenie.

Wieża pozostaje bez hełmu od nalotów w 1943 roku, które ogołociły kościół; Dieter Oesterlen do 1956 roku odbudował tylko mury zewnętrzne według pierwotnego projektu i podniósł posadzkę, tworząc foyer i salę parafialną pod salą kościelną. Królowa Wiktoria ofiarowała trzy dzwony, odlane w 1897 roku w Hildesheim; środkowy przelano w 1966 roku po wojnie.