Wallfahrtskirche Maria Heimsuchung Klausen, Katolicki kościół pielgrzymkowy w Klausen, Niemcy

Wallfahrtskirche Maria Heimsuchung Klausen to kościół katolicki w stylu gotyckim ze spiczastymi łukami, sklepieniami żebrowymi i pionowymi elementami kamiennymi wznoszącymi się wzwyż. Budowla wykazuje typowe cechy średniowiecznej architektury kościelnej z wydłużonymi oknami i harmonijnym układem.

W 1440 rzemieślnik Eberhard umieścił małą figurkę maryjną w wydrążonym drzewie; po widzeniu zbudował tam w 1442 pustelnię, a uzdrowienia przyciągały pielgrzymów. W 1456 arcybiskup Jakob von Sierck założył klasztor kanoników augustiańskich kongregacji z Windesheim, prawdopodobnie za radą Mikołaja z Kuzy. Kanonicy wznieśli późnogotycki kościół z fundacji rycerzy von Esch i darów pielgrzymów: chór ukończono w 1474, zakrystię i bibliotekę w 1491, konsekracja w 1502. W 1802 zsekularyzowany, stał się kościołem parafialnym.

Kościół nazywany jest też Eberhardsklausen od wyrobnika Eberharda, który około 1440 roku umieścił małą drewnianą figurkę Marii w wydrążonym pniu. Pielgrzymi wciąż kupują Klausener Zuckerpfeifen, cukrowe laski, jako pamiątkę, a stara dębowa Pieta o wysokości 20 cm znajduje się w Gnadenkapelle obok wieży.

Kościół jest nietypowo zwrócony na południowy wschód, być może z powodu pierwotnej pustelni Eberharda; kwadratowa wieża ze spiczastym hełmem zamyka północno-zachodni koniec, a Gnadenkapelle przedłuża nawę boczną obok niej. Nawa i chór mają tę samą szerokość pod sklepieniami sieciowymi, więc wnętrze tworzy jedną długą salę. W południowej przybudówce znajdują się dwie płyty nagrobne, jedna przedstawia rycerza Gottharda von Escha, zmarłego w 1465 roku.

W szczycie iglicy wieży wbudowana jest beczka wina zwana Eberhardsfässchen, nawiązująca do miejscowej legendy. Pielgrzymi zabierają na pamiątkę klausenowskie cukrowe fajki (Klausener Zuckerpfeifen), a kościół odwiedza rocznie ponad 100 000 pielgrzymów.