Luisenbad Library, Biblioteka publiczna w Wedding i Gesundbrunnen, Niemcy.

Biblioteka Luisenbad zajmuje dawny kompleks Marienbad między rzeką Panke a Travemünder Straße w Gesundbrunnen. Zachowały się dwa XIX-wieczne budynki: dwukondygnacyjny Vestibül z 1888 roku w stylu neorenesansowym, ze zdobnym szczytem i kolorową cegłą, oraz Z-kształtny Comptoir, którego elewacje tworzą wzory z czerwonej, żółtej i białej cegły. Oba otrzymały w latach 1990. dobudowy i połączono je pod ziemią; księgozbiór mieści się w niższej kondygnacji doświetlonej świetlikami, dostępnej przez łukową rampę i windę.

W 1760 roku odkryto na tym terenie źródło lecznicze, a nazwa Luisenbad jest używana od 1809 roku. W 1874 roku Ernst Gustav Otto Oscholinski założył Marienbad, kompleks z basenem, restauracją, kawiarnią i ogrodem piwnym. Carl Galuschki kupił teren w 1885 roku i w 1888 roku kazał wznieść Vestibül. Bombardowania w 1945 roku zniszczyły łaźnię; po protestach przeciw rozbiórce pod koniec lat 70. biblioteka otwarto w 1995 roku.

Nazwa Luisenbad jest używana dla tego terenu od 1809 roku, od odkrytego w 1760 roku źródła leczniczego. Dział dziecięcy powstał z biblioteki młodzieżowej Jerusalem przy Nauener Platz, której zbiory przeniesiono tu pod koniec lat 2000. Latem ogród rzeźb wokół Vestibül służy jako ogród do czytania.

Biblioteka leży między rzeką Panke a Travemünder Straße, o krok od ruchliwej Badstraße, dlatego od strony ulicy łatwo ją przeoczyć. Do dolnej kondygnacji prowadzą zakrzywiona rampa i winda. Wejście znajduje się na parterze budynku Vestibül.

Bibliotekę łatwo przeoczyć: stoi cofnięta od ruchliwej Badstraße, w zielonej przestrzeni nad rzeką Panke, więc przechodnie często ją mijają. Dwa zachowane XIX-wieczne budynki, Vestibül i zygzakowaty Comptoir, połączono pod ziemią, a nie mostkiem, dzięki czemu historyczne przejście między nimi pozostało otwarte.