St. Johannes, Kościół opactwa w Mallersdorf-Pfaffenberg, Niemcy.

St. Johannes to biały kościół klasztorny na wzniesieniu nad doliną Kleine Laber, którego późnoromański portal zachodni z wapienia ma trzystopniową, kolumnową oprawę i tympanon z krzyżem, liliami i rozetami. Dwie pięciokondygnacyjne kwadratowe wieże z piramidalnymi dachami flankują barokową część środkową z figurą patrona; wnętrze to sala filarowa typu południowoniemieckiego.

Według późnośredniowiecznej tradycji pierwszy kościół, zwany Starym Münster, został poświęcony w 1109 roku, dwa lata po założeniu klasztoru benedyktynów; stał na zachód od dzisiejszej świątyni i został rozebrany w 1759 roku. W obecnym miejscu wzniesiono w XII wieku budowlę poświęconą w 1177 roku, przebudowaną w stylu późnoromańskim i ponownie poświęconą w 1265 roku jako trójnawowa bazylika bez transeptu, której dwuwieżowa fasada i portal zachodni przetrwały. Następnie powstało późnogotyckie prezbiterium w latach 1460–1463, od 1613 roku przebudowa na kościół filarowo-ścienny, a od 1740 roku pod opatem Heinrichem VI Widmannem przekształcenie w stylu rokoko, poświęcone dopiero w 1792 roku za opata Gregora Schwaba.

Kościół jest poświęcony św. Janowi Ewangeliście, którego figura wieńczy barokowy szczyt między dwiema zachodnimi wieżami. Od 1869 roku ubogie franciszkanki od Świętej Rodziny używają go jako kościoła klasztornego, a od 1921 roku służy także jako kościół parafialny dla Mallersdorf, Ettersdorf, Ried i Seethal.

Kościół wznosi się na wysokości 411 m na wzgórzu klasztornym, około 30 m nad doliną Kleine Laber, w zespole klasztornym Mallersdorf. Fasada zachodnia wychodzi na Klosterbergstrasse, gdzie wejście wyznaczają dwie pięciokondygnacyjne wieże z piramidalnymi dachami; późnoromański portal zachodni znajduje się w barokowym przedsionku między nimi. Wnętrze oddziela od nawy żelazna krata z około 1720 roku.

Portal zachodni, wstawiony po 1740 do barokowego przedsionka, jest późnoromańskim dziełem z wapienia z kościoła poświęconego w 1265 r.: trzystopniowy uskok z kolumnami trzyćwierćwałkowymi i tympanon z równoramiennym krzyżem, liliami i rozetami. Stylowo nawiązuje do portalu kościoła St. Jakob w Ratyzbonie, wykutego około 1200 r.