St. Irmine Abbey, Dawne opactwo benedyktyńskie w Trier-Mitte/Gartenfeld, Trewir, Niemcy

Opactwo św. Irminy to dawny klasztor benedyktynek przy Irminenfreihof w Trewirze, nie nad Mozelą. Jego kościół, zbudowany w latach 1768–1771 według planów Jeana Antoine’a, jest jednonawową salą z czteroprzęsłową nawą i lekko cofniętym chórem; południowo-wschodnia wieża pochodzi z XI-wiecznego kościoła romańskiego. Biały dwukondygnacyjny budynek z różowo-czerwonymi pasami, wysokimi przeszklonymi drzwiami łukowymi i wygiętym frontonem stoi przy trawniku; w kompleksie zachowały się resztki rzymskich magazynów portowych.

Klasztor został założony między 645 a 659 rokiem i początkowo stosował Regułę Kolumbanusa. W 966 roku Otton I poddał go kontroli Arcybiskupa Trierskiego.

Opactwo początkowo poświęcone było Najświętszej Marii Pannie; nazwa św. Irmy utrwaliła się dopiero pod koniec X wieku, gdy Irmina została kanonizowana i ogłoszona współpatronką. Jej późny żywot, spisany przez Teofryda z Echternach 400 lat po śmierci, uczynił ją legendarną założycielką, choć w rzeczywistości była drugą przeoryszą po Modestie. Odbudowany w latach 1962–1964 kościół nosi to imię.

Zachodnie skrzydło pochodzi z połowy XVIII wieku, podczas gdy kościół został zbudowany w późnych latach 1700. Odwiedzający powinni wiedzieć, że kompleks jest częściowo widoczny z brzegów Mozeli i dostępny pieszo.

Opactwo stoi na miejscu rzymskich magazynów portowych (horrea), stąd nazwa „Oeren”. Wykopaliska we wschodniej części odsłoniły fundamenty gęsto zabudowanych domów i warsztatów z I–IV wieku, częściowo zachowane. Rzymskie hale portowe są jeszcze rozpoznawalne w częściach zespołu, podzielone ślepymi arkadami.