Schandauer Schlossberg, ruiny zamku w Bad Schandau, Saksonia, Niemcy

Schandauer Schlossberg to skalny cypel w Bad Schandau z pozostałościami zamku z XIII wieku i, na tym samym płaskowyżu, sztuczną ruiną poświęconą 24 czerwca 1883 roku. Płaskowyż zamku tworzy nieregularny czworokąt o wymiarach około 20 na 45 metrów, otoczony podwójnym wałem i fosą; okrągła cysterna wykuta w skale zachowała się, obecnie zasypana. Wieża ruiny ma zewnętrzne kamienne schody z metalową balustradą i wewnętrzne schody kręcone prowadzące na platformę widokową.

Zamek powstał prawdopodobnie w XIII wieku jako strażnica rzeczna i drogowa, strzegąca handlu na Łabie i Via Regia. Należał do rodu Berka von Dubá z zamku Hohnstein i został prawdopodobnie zniszczony podczas wojen husyckich (1419–1434). W 1883 roku mistrz budowlany Dachsel wzniósł na tym miejscu sztuczną ruinę, w którą wmurowano pozostałości oryginalnych murów.

Nazwa Schomberg, odnotowana jako Schoumberg na mapie Meriana z XVII wieku, może pochodzić od średnio-wysoko-niemieckiego schouwen (patrzeć), co wskazuje na punkt obserwacyjny. Płaskowyż nazywany jest też Kiefericht. Podczas inauguracji w 1883 r. sztuczną ruinę nazwano Frienstein; miejscowa grupa porzuciła tę nazwę w 1906 r., gdy Vordere Raubschloss uznano za prawdziwy Frienstein.

Na platformę wieży prowadzą zewnętrzne kamienne schody zabezpieczone metalową balustradą, a następnie spiralne schody wewnątrz wieży. Rosnące wokół drzewa ograniczają widok do Bad Schandau i doliny Łaby. Płaskowyż leży około 300 m na północ od centrum Bad Schandau, a okrągła cysterna jest zasypana.

Podczas inauguracji w 1883 roku Gebirgsverein für die Sächsische Schweiz nazwał ruinę Frienstein; gdy Vordere Raubschloss jednoznacznie zidentyfikowano jako właściwy Frienstein, miejscowa grupa w 1906 roku zrezygnowała z tej nazwy. Na platformę wieży prowadzą zewnętrzne kamienne schody z metalową balustradą i wewnętrzne schody kręcone.