St. Annen-Kloster, Klasztor augustiański na Starym Mieście w Lubece, Niemcy.

Klasztor Św. Anny to klasztor augustiański w centrum Starego Miasta Lubeki z kilkoma zachowanymi pomieszczeniami w tym refektarzem, salą kapitulną i sakristią rozmieszczonymi wokół centralnego dziedzińca. Kompleks mieści teraz muzeum zawierające rzeźby średniowieczne, pale ołtarzowe i dzieła sztuki z Niemiec północnych obejmujące okres od średniowiecza do epoki klasycznej.

Kamień węgielny położono 20 sierpnia 1502 roku za biskupa Dietricha II Arndesa, a klasztor i kościół w stylu późnogotyckim, zaprojektowane przez Vinzenza Sisinniusa Hesse z Brunszwiku, były gotowe do zamieszkania w 1515 roku. Po reformacji klasztor zamknięto; w 1532 roku siedem zakonnic odesłano do klasztoru macierzystego Steterburg, a ostatnie cztery opuściły go w 1542 roku. Od 1601 roku budynki służyły jako połączony przytułek i dom pracy, a w 1843 roku spłonęły kościół i tak zwany Kinderhof.

Klasztor poświęcono świętej Annie, szczególnie czczonej około 1500 roku, z inicjatywy biskupa Dietricha II Arndesa. Herby fundatorów, rajców i kupców lubeckich, wśród nich Berenda Bomhovera, Thomasa von Wickede i Godarta Wigerincka, umieszczono na konsolach sklepienia krzyżowego sali kapituły, a obok namalowano ich imiona na wstędze.

Zespół leży w południowo-wschodniej części starego miasta, niedaleko kościoła Aegidien i obok synagogi. Dawne budynki klasztorne i kościół tworzą dziś dzielnicę muzealną St. Annen, więc zwiedzanie prowadzi przez przekształcone wnętrza klasztorne. Wnętrze kościoła zniszczył pożar w 1843 roku, a skrzydło Spinnhaus dobudowano w 1778 roku na wcześniej niezabudowanym terenie.

Pożar w 1843 roku zniszczył tak zwany Kinderhof oraz kościół, wciśnięty między pozostałe budynki. Po sekularyzacji kościół służył najpierw jako magazyn, zanim w 1601 roku pomieszczenia stały się przytułkiem. Dwa zachowane modlitewniki klasztoru napisały jego zakonnice.