Schloss Oppenweiler, Zamek na wodzie w Oppenweiler, Niemcy

Schloss Oppenweiler to budynek z kamienia łamanego na większej z wysp jeziora Schloss-See, założony na nieregularnym ośmiokącie o dłuższych bokach przednim i tylnym. Trzy poziomy to niższy parter, główna pierwsza kondygnacja z salą rady po stronie północnej oraz drugie piętro typu mezzanino. Od frontu znajduje się kolumnowy portyk z balkonem, a kamienny most łączy wyspę z zachodnim brzegiem.

Około 1575 stał tu zamek wodny z budynkiem o konstrukcji szachulcowej, murem obwodowym i gospodarstwem. W 1782 Franz Georg Sturmfeder von Oppenweiler zlecił architektowi z Heidelbergu Johannowi Andreasowi von Traitteurowi zaprojektowanie nowego pałacu; Georg Jakob Schwicker kierował budową od wmurowania kamienia węgielnego w maju 1783 do ukończenia w 1784, burząc stary zamek z wyjątkiem części sklepienia piwnicy. Wady budowlane wymusiły naprawy w 1854, a w 1939 pałac stał się ratuszem gminy Oppenweiler.

Nazwa zamku pochodzi od rodu Sturmfeder von Oppenweiler, którego herb znajduje się na kracie balkonu portyku kolumnowego. Rodzina ufundowała też w 1804 roku w ogrodzie zamkowym nagrobek upamiętniający Marię Charlotte Sturmfeder von Oppenweiler.

Zamek stoi na większej wyspie jeziora Schloss-See, do której prowadzi kamienny most z zachodniego brzegu, gdzie stoją dawne budynki gospodarcze. Ścieżka biegnie wokół jeziora i wzdłuż zewnętrznej granicy parku. Od wczesnych lat 20. XXI wieku rampa obok schodów zapewnia bezstopniowe wejście do budynku.

Projektant parku, Friedrich Ludwig von Sckell, został w 1790 roku ponownie zatrudniony przez rodzinę Sturmfeder do urządzenia ich Kellergarten w Dirmstein. Ogród zawierał pierwotnie ośmioboczny budynek służący jako szkółka drzew. Ścieżka biegnie wokół jeziora i zewnętrznej granicy parku.