St. Albanus und Leonhardus, Neogotycki kościół w Manheim, Niemcy.

St. Albanus und Leonhardus to dawny katolicki kościół parafialny w Manheim, dzielnicy Kerpen, zbudowany w latach 1898–1900 według planów Franza Statza. Nawa ma czerwono-brązowe sklepienia krzyżowo-żebrowe na kremowych ścianach i jasne kamienne kolumny; ciemne drewniane ławki prowadzą do ołtarza przed trzema wysokimi lancetami z witrażami i krucyfiksem. Stół ołtarzowy z niebieskim frontem, wysoki rzeźbiony retabulum, dwie mniejsze drewniane kapliczki na ścianach bocznych, ambona i pulpit wypełniają prezbiterium; po lewej stoi figura na kolumnie.

Kościół istniał na tym miejscu od czasów karolingskich, chociaż był wielokrotnie odbudowywany. Obecny budynek w stylu neogotyku powstał pod koniec XIX wieku.

Kościół był poświęcony św. Albanowi z Moguncji i św. Leonardowi z Limoges; ołtarz ku czci Leonarda wzmiankowano już w 1540 r. Parafię rozwiązano 1 stycznia 2013 r. i przyłączono do parafii św. Marcina w Kerpen, a 18 maja 2019 r. budynek został zprofanowany. Dla nowego Manheim zaproponowano kaplicę na około czterdzieści miejsc.

Kościół został profanowany 18 maja 2019 r. i nie służy już kultowi, więc nie ma godzin otwarcia do sprawdzenia. Stoi wolno na niewielkim wzniesieniu w południowej części Manheim, otoczony zielenią zamkniętą ceglanym murem, między Buirer Straße na zachodzie, Sankt-Albanus-Straße na południu i Blatzheimer Straße na wschodzie. Prawie wszystkie sąsiednie budynki rozebrano między końcem 2019 a początkiem 2020 r.

Budynek przechowuje sekcje średniowiecznego chóru w swojej późniejszej strukturze neogotyckiej. Te starsze pozostałości pokazują, jak różne okresy budowy były warstwowane na sobie.