St.Peter, Kościół klasycystyczny w Ratyzbonie, Niemcy.

St. Peter w Ratyzbonie to niewielki klasycystyczny kościół salowy z trójprzęsłową nawą, cofniętym prezbiterium i wieżą zachodnią pod stromym, ciemnym dachem piramidalnym. Ściany są jasnożółte, a dachy kryte brązową dachówką; okrągłe okna z ciemnym szkłem i jasną kamienną oprawą biegną wzdłuż nawy i niższej części bocznej, a ciemne drzwi znajdują się pośrodku dolnej ściany. Na fasadzie zachodniej wiszą dwie tablice pamiątkowe.

Georg Michael Wittmann kazał tu w 1806 roku zbudować kaplicę według planów Emanuela Herigoyena, jako kościół nowego cmentarza katolickiego za murami miasta. Z tej kaplicy zachowało się tylko prezbiterium: nawa i wieża zachodnia zostały ukończone w 1821 roku, jedenaście lat po przejściu Ratyzbony do Królestwa Bawarii. Felicitas von Neuenstein, ostatnia księżna-opatka Obermünster, pokryła znaczną część kosztów budowy. Cmentarz katolicki zlikwidowano w latach 1888–1892 pod nowy dworzec główny.

Kościół pozostaje aktywnym ośrodkiem kultu i obchodów religijnych w mieście, gdzie goście mogą obserwować, jak społeczność gromadzi się na mszach i sezonowych ceremonii. Przestrzeń odzwierciedla głębokie związki mieszkańców Ratyzbony z ich tradycjami wiary przez cały rok.

Kościół jest otwarty dla odwiedzających, ale pozostaje czynnym miejscem kultu, dlatego należy unikać wizyt podczas nabożeństw. Wycieczki z przewodnikiem mogą dostarczyć informacji o projekcie i historii budynku, chociaż lepiej jest sprawdzić z góry dostępność i harmonogram.

Na zachodniej fasadzie wiszą dwie tablice pamiątkowe: górna upamiętnia biskupa Georga Michaela Wittmanna, którego serce jest tu pochowane, a druga jest poświęcona Johannesowi Keplerowi. Kepler został pochowany na dawnym protestanckim cmentarzu Petersfriedhof, lecz jego grób zniszczono w 1633 roku i nie zapisano jego położenia. Tablicę ufundował w 1994 roku Uniwersytet Johannesa Keplera w Linzu.