Mariä Himmelfahrt, kościół neoklasycystyczny w Bad Neustadt an der Saale, Niemcy

Mariä Himmelfahrt to neoklasycystyczna bazylika: skromna bryła zewnętrzna, 56-metrowa wieża nad głównym wejściem, a wewnątrz trzy nawy, w których 11-metrowe kolumny korynckie dźwigają sklepienie kolebkowe, a nawy boczne mają płaskie stropy. Okrągłe prezbiterium wyodrębnia kolisty układ kolumn i sklepienie kopułowe. Budowla ma 49,77 m długości zewnętrznej i 21 m szerokości, a mury mają 1,30 m grubości.

Około 1050 roku stał tu kościół romański z wieżą chórową; w 1352 roku został odbudowany w stylu gotyckim, a jego fundamenty, odsłonięte w latach 1983/84, zaznaczono w posadzce przy północno-wschodnim narożniku. Kościół rozebrano w 1793 roku z powodu wad budowlanych i ciasnoty. Plany Aloisa Geigela zrealizował po jego śmierci architekt dworski Andreas Gärtner; prace przerywały brak pieniędzy i wojny napoleońskie, a ukończono je w 1834 roku dzięki pomocy króla Ludwika I Bawarskiego. Wnętrze zaprojektował Johann Philipp Mattlener, a kościół poświęcono 10 sierpnia 1836 roku.

Parafia nosi wezwanie Wniebowzięcia Maryi (Mariä Himmelfahrt) i należy do dekanatu Bad Neustadt w diecezji Würzburg. W wieży wiszą cztery dzwony; Friedensglocke odlano w 1648 roku, gdy kończyła się wojna trzydziestoletnia, a najmniejszy dzwon ufundowali Josef i Elisabeth Englert z Sommerau w Spessart.

Główne wejście znajduje się pod wschodnią wieżą o wysokości 56 metrów i kwadratowym planie o boku ośmiu metrów; wchodzi się więc od wschodu, a ołtarz znajduje się na zachodnim końcu. Budowla ma z zewnątrz 49,77 metra długości i 21 metrów szerokości, a mury mają 1,30 metra grubości. Kościół jest obrócony o około 30 stopni względem poprzednich świątyń, a bruk w północno-wschodnim narożniku oznacza fundamenty gotyckiego kościoła z 1352 roku.

Kościół jest obrócony o około 30 stopni względem swoich poprzedników, a ołtarz znajduje się po stronie zachodniej. Wschodnia wieża nad głównym wejściem ma osiem metrów z boku i wznosi się na 56 metrów do szczytu krzyża. Wnętrze prezbiterium oddziela krąg kolumn i sklepienie w kształcie kopuły.