Wessobrunn Abbey, Klasztor benedyktyński w Wessobrunn, Niemcy

Opactwo Wessobrunn to benedyktański klasztor na górnej Bawarii z budynkami ozdabionymi ozdobnym sztukaterytem, rzeźbami kamiennymi i dekorowanymi wnętrzami. Kompleks obejmuje obszary rozmieszczone wokół trzech źródeł, które istniały na terenie od najwcześniejszych czasów.

Klasztor został założony w 753 roku i otrzymał status opactwa imperialnego w 788 roku, odpowiadając bezpośrednio koronie karolińskiej. Ten szczególny status pomógł mu pozostać ważną instytucją przez cały okres średniowieczny.

Nazwa Wessobrunn pochodzi prawdopodobnie od „źródła Wetsina”, nazwy terenowej przejętej przez klasztor; ludowa interpretacja łączy Wesso z celtyckim słowem oznaczającym psa myśliwskiego. Modlitwa z Wessobrunn, słynny wczesny niemiecki tekst chrześcijański, była przez wieki przechowywana w klasztornej bibliotece i znajduje się dziś w Bawarskiej Bibliotece Państwowej. Od XVI wieku do 1803 roku mnisi nieprzerwanie działali jako autorzy i nauczyciele.

Dawny zespół klasztorny leży we wsi Wessobrunn, na południe od Weilheim w Górnej Bawarii. Teren jest wpisany do rejestru zabytków; do kościoła klasztornego i otaczających budynków dojdzie się pieszo z centrum wsi. Część kompleksu jest dziś użytkowana i może być niedostępna dla zwiedzających. Teren jest płaski, ale ścieżki między budynkami są częściowo żwirowe.

Zakonnica o imieniu Diemud wyprodukowała około 45 rękopisów około 1150 roku, transformując klasztor w centrum pisania rękopisów. Jej osobista wydajność zapewnia rzadki wgląd w znaczenie pracy kopistów w średniowiecznym życiu klasztornym.