Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt, Katolicki kościół pielgrzymkowy w Sossau, Straubing, Niemcy

Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt to jednonawowy kościół pielgrzymkowy o romańskim rdzeniu, z wysokim gotyckim prezbiterium dodanym w 1350 r. za opata Friedricha von Windberg; nawę podwyższono w tym samym czasie, a wieża zachowała pierwotną wysokość. Wnętrze zdobią freski Josepha Antona Merza (1777), ołtarz główny Mathiasa Obermayra (1777) oraz późnobarokowa ambona, ołtarze boczne i empora organowa.

Poprzedni kościół jest poświadczony w 1146 roku; około 1140 Albert von Bogen przekazał Sossau opactwu Windberg, gdzie opat Gebhard kazał zbudować nowy kościół, konsekrowany w 1178 roku. W 1350 opat Friedrich dodał wysoki gotycki chór i podniósł nawę, a wieża zachowała wcześniejszą wysokość. Jednonawowe wnętrze było wielokrotnie zmieniane do XVIII wieku.

Nazwa kościoła pochodzi z legendy, według której aniołowie przewieźli budowlę łodzią przez Dunaj do Sossau; dwa oprawione obrazy w nawie przedstawiają tę przeprawę. Mówi się, że aniołowie zadzwonili dzwonem Frauenglöckl, pochodzącym z XIII wieku i jednym z najstarszych w Straubing, rankiem po podróży.

Kościół znajduje się w dzielnicy Sossau w Straubingu i wita odwiedzających wraz ze pielgrzymami. Wewnątrz można zobaczyć oryginalny organ i dekoracje wnętrza w momentach, gdy nie odbywają się msze.

Podczas wykopalisk przy murach kościoła w 1736 roku stwierdzono, że budowla nie ma żadnego fundamentu. Elektora Karola Albrechta, od 1742 roku cesarza, uznał to za dowód legendy o przeprawie i nazwał kościół „teutsches Loretho", niemieckim Loreto.