Wallfahrtskirche Maria Hilf in Amberg, Kościół barokowy w Ambergu, Niemcy

Wallfahrtskirche Maria Hilf w Ambergu to barokowy kościół z długą nawą jednoboczną i wciętym chórem, którego ściany ozdobiają subtelne prace sztukatorskie i duże freski przedstawiające sceny religijne. Wnętrze wykazuje typowe wyposażenie dobrze wyposażonego kościoła pielgrzymkowego z bogatą dekoracją rzeźbiarsko-malarską.

Pielgrzymka sięga lat 1633/34, gdy Amberg nawiedziła zaraza podczas wojny trzydziestoletniej, a miasto ślubowało coroczne pielgrzymki w podzięce. Rektor jezuicki Caspar Hell ufundował kopię obrazu Mariahilf Lucasa Cranacha Starszego, zawieszoną 3 września 1634 roku w wieży starego zamku na wzniesieniu o wysokości 529 metrów. Kaplica wotywna z 1641 roku okazała się wkrótce za mała; po pożarze, który oszczędził obraz, odbudowę zakończono poświęceniem w 1651 roku.

Miejsce pielgrzymki powstało ze lokalnego kultu Marii, który utrwalił się przez pokolenia. Odwiedzający mogą zaobserwować pielgrzymów przychodzących do modlitwy przy ołtarzu, a w dni świąt tłumy zbierają się na schodach i na terenie przed kościołem.

Kościół wznosi się na liczącym 529 m n.p.m. Mariahilfbergu nad Ambergiem; pielgrzymi tradycyjnie wchodzą pieszo z miasta ścieżkami i drogą dojazdową. Doroczny Bergfestwoche wokół święta Nawiedzenia (2 lipca) przyciąga tysiące pielgrzymów, dlatego ścieżki i plac przed kościołem są wtedy zatłoczone. Miejscem opiekuje się pięciu polskich franciszkanów z Krakowa, obecnych w sąsiednim klasztorze od 1 września 2007 roku.

Wznoszące się na 529 metrów Mariahilfberg zawdzięcza nazwę samemu pielgrzymowaniu: wzgórze przemianowano od obrazu Mariahilf, który w 1634 roku ufundował P. Caspar Hell, rektor kolegium jezuickiego. To kopia Mariahilf Lucasa Cranacha Starszego z katedry w Innsbrucku, która ocalała z pożaru pierwszej okrągłej kaplicy.