Vicelinkirche, Romański kościół z kamienia polnego w Ratekau, Niemcy

Vicelinkirche to jednonawowy romański kościół z kamienia polnego z chórem i apsydą, zbudowany z kamieni polnych spojonych zaprawą gipsową z wapiennego wzgórza Segeberg. Jego 48-metrowa pochylona okrągła wieża służyła jako wieża obronna, a nawa ma dwuspadowy dach kryty drewnianym gontem. W 1913 roku po północnej stronie dostawiono zakrystię z kamienia polnego.

Budowę rozpoczęto w 1156 roku, dwa lata po śmierci Vicelina, na miejscu wybranym wspólnie przez hrabiego Adolfa II i biskupa Gerolda z Oldenburga, jak relacjonuje Helmold z Bosau. Kościół po raz pierwszy udokumentowano w latach 1234/35, gdy odnowiono łuk absydy i sklepienia. Remonty przeprowadzono w 1824, 1933 i 1956 roku, a w 1913 roku od północy dostawiono zakrystię z kamienia polnego.

Kościół nazywany jest także Vicelinkirche od misjonarza Vicelina, choć budowę rozpoczęto w 1156 r., dwa lata po jego śmierci. Wnętrze zdobi krucyfiks z późnego XVI w. wiszący w łuku apsydy, a kosz ambony jest jedynym wciąż używanym elementem wyposażenia z 1824 r. Zrekonstruowany anioł chrzcielny z 1764 r. stoi we wnęce obok przejścia z nawy do chóru.

Kościół stoi w centrum Ratekau, a 48-metrowa pochylona okrągła wieża jest widoczna z daleka jako punkt orientacyjny. Wnętrze ogrzewają 15 sond geotermicznych, dzięki czemu jest użytkowe także zimą. Po północnej stronie znajduje się dobudowana w 1913 roku zakrystia z kamieni polnych; remonty przeprowadzono w 1824, 1933 i 1956 roku.

Ściany zbudowano z polnych kamieni znalezionych na terenie i połączonych zaprawą gipsową pochodzącą z złóż wapienia na górze Segeberg. Ta lokalna technika budowlana jest charakterystyczna dla wielu wczesnych kościołów kamiennych w regionie.