Einsiedel Dam, Zapora dziedzictwa w Einsiedel, Niemcy.

Zapora Einsiedel to zakrzywiona struktura zbudowana z kamienia i zaprawy cementowej, która zatrzymuje duże zbiornik. Woda tutaj przechowywana przepływa przez podziemne rury do zaopatrzenia pobliskiego miasta.

Chemnitz przekroczyło 100 000 mieszkańców w maju 1883 r., a jego wodociąg z lat 1872–1874 przestał wystarczać. Miasto przeszło więc z wody podziemnej na powierzchniową. Kamień węgielny położono 7 listopada 1890 r., a zaporę oddano do użytku 14 czerwca 1894 r.; kosztowała 1,3 mln marek, a przy budowie pracowało średnio 142 robotników.

Zapora uosabia zdolności inżynierskie z czasów, gdy region szybko się rozwijał, a woda była cenna. Pokazuje, jak ludzie rozwiązywali duże wyzwania techniczne w dostarczaniu wody pitnej do miast.

Zapora leży w dolinie Stadtguttal, poniżej Einsiedel, na południe od Chemnitz. Zbiornik służy do zaopatrzenia w wodę pitną, dlatego kąpiel, wędkowanie i sporty wodne są zabronione; zwiedzający mogą jedynie oglądać z zewnątrz mur z kamienia łamanego i spiętrzony Stadtguttalbach. Doprowadzana jest tu także woda z zapory Neunzehnhain I.

Rada gminy Einsiedel, wsi położonej poniżej planowanej zapory, formalnie zaprotestowała przeciw lokalizacji w Stadtguttal, powołując się na katastrofę zapory South Fork w USA w 1889 r., w której zginęło około 2200 osób. Protest odrzucono i zaporę mimo to zbudowano. Budowla otrzymała później wyróżnienia na wystawach światowych w Paryżu w 1900 i St. Louis w 1904 r.