Königs Wusterhausen Central Tower

Wieża centralna Königs Wusterhausen była stalową konstrukcją o trójkątnym przekroju poprzecznym, która wznosiła się na wysokość 243 metrów. Zawierała system wind, który transportował techników na platformę na wysokości 230 metrów, skąd mogli uzyskać dostęp do sześciu masztów antenowych.

Struktura została zbudowana między 1924 a 1925 rokiem, aby służyć jako główna radiowa stacja nadawcza Niemiec. Pozostała w eksploatacji do czasu jej zniszczenia podczas poważnej burzy Quimburga w 1972 roku.

Mieszkańcy nazywali wieżę 'der Dicke' i stała się tak ważna dla miasta, że została włączona do herbu Königs Wusterhausen. To pokazuje, jak głęboko struktura była zakorzeniona w tożsamości społeczności.

Teren nie był łatwo dostępny dla publiczności, ponieważ znajdował się na terenie zastrzeżonym, na którym mieszkali głównie technicy i personel upoważniony. Odwiedzający mogli widzieć charakterystyczną sylwetkę z różnych punktów w mieście.

Istniały plany rozszerzenia struktury na 283 metry, ale Traktat wersalski uniemozliwil ta ekspansje. Pomimo tego ograniczenia pozostal jedna z najwyzszych konstrukcji swojej epoki.