Kloster Diesdorf, Klasztor romański w Diesdorf, Niemcy.

Kloster Diesdorf to dawna fundacja augustianek, których kościół St. Maria und Crucis wzniesiono w latach 1182–1230 przez mistrzów z Jerichow w stylu późnoromańskim z cegły. Jest to trójnawowa bazylika z transeptem, chórem i absydami pod stromym dachem z czerwonych dachówek; kwadratowa wieża zachodnia ze spiczastym ciemnym dachem i półkolistymi oknami powstała w 1872 roku w stylu neoromańskim. U podstawy wieży znajduje się ostrołukowy portal, a przed nim stoi budynek o konstrukcji szkieletowej z białymi panelami tynku.

Założone w 1161 roku przez grafa Hermanna von Lüchow, początkowo mieściło zarówno kanoników augustiańskich, jak i kobiety chóru. Z czasem ewoluowało w wyłącznie żeńską wspólnotę, odzwierciedlając zmieniające się wzorce życia monastycznego w regionie.

Klasztor rozpoczął jako dom augustianek, często niezamężnych członkiń rodziny założycielskiej Lüchow; podwójny klasztor z kanonikami jest przypuszczany, ale nieudokumentowany. W 1551 stał się protestancką fundacją dla pań, gdzie Domina, siedem szlachcianek i sześć mieszczek mieszkało we własnych domach. Później dodana empora południowa dla wspólnoty kontrastuje z emporą północną używaną przez augustianki do godzin.

Kościół leży na Drodze Romańskiej i nadal jest kościołem parafialnym Diesdorf, dlatego zwiedzanie jest zwykle możliwe poza nabożeństwami. W pobliżu zachowały się średniowieczne budynki gospodarcze klasztoru oraz długie odcinki muru klasztornego, widoczne z zewnątrz. W murze północnego transeptu wciąż można rozpoznać przejście z dormitorium na emporę mniszek.

Kaplica Grobu Świętego w północnej nawie bocznej została po raz pierwszy wzmiankowana w 1332 roku, a ceglany mur kościoła wciąż pokazuje, gdzie przylegały budynki klasztorne: przy północnym transepcie rozpoznać można przejście z dormitorium na emporę mniszek. Wieża zachodnia powstała dopiero w 1872 roku w stylu neoromańskim, po tym jak w 1827 roku rozebrano sygnaturkę nad chórem, a dzwony przeniesiono do wieży.