Imperial Palace Ingelheim, Muzeum pałacu cesarskiego w Ingelheim am Rhein, Niemcy

Pałac Cesarski w Ingelheim to karoliński zespół pałacowy w Nieder-Ingelheim, rozpoczęty przez Karola Wielkiego między 780 a 800 rokiem i ukończony za Ludwika Pobożnego. Jego rdzeń miał 145 na 110 metrów na tarasie nad Renem. Nad ziemią zachowały się Aula regia, część skrzydła północnego i Brama Heidesheim; pozostały plan zaznaczono w bruku pasami po trzy jasne płyty trawertynowe.

Karol Wielki po raz pierwszy przebywał w Ingelheim we wrześniu 774 roku i rozpoczął budowę pałacu około 780–800; Einhard zalicza go obok Nijmegen do dwóch pałaców o cudownej architekturze. Ludwik Pobożny ukończył budowę i odbył tam pięć zgromadzeń cesarskich w latach 817–840. Po weselu Henryka III w 1043 roku pałac stracił funkcję; Hohenstaufowie go ufortyfikowali, a Karol IV był w 1354 roku ostatnim władcą, który tu przebywał.

Kościół pałacowy, wzniesiony w X wieku na południe od sali absydowej, został odnowiony w stylu romańskim w XII wieku i jest jedynym budynkiem zespołu wciąż używanym. Po zawaleniu podczas francuskiej okupacji rewolucyjnej renowację rozpoczęto w 1803 r.; w 1861 r. dodano neoromańską wieżę, a w 1965 r. odbudowano nawę. Wykopaliska dostarczyły 3000 fragmentów malowanego tynku i płytek z marmuru i porfiru, z których część można oglądać w centrum dla zwiedzających i muzeum.

Muzeum jest łatwo dostępne pieszo i oferuje pouczające wystawy z panelami i rekonstrukcjami pomagającymi zrozumieć starożytną strukturę. Przewodnicka wycieczka po terenie zapewnia głębsze zrozumienie rozkładu.

Pod muzeum leżą oryginalne kamienne fundamenty struktur karolingskich, częściowo widoczne bezpośrednio pod nowoczesnymi podłogami wystawiennymi. Pozwala to odwiedzającym na zobaczenie rzeczywistych rozmiarów i projektu planu piętra byłego kompleksu in situ.