Abbaye de Göllingen, Klasztor benedyktyński w Kyffhäuserland, Niemcy.

Kloster Göllingen to ruina klasztoru benedyktyńskiego w Göllingen w Kyffhäuserland. Z dawnego zespołu zachowały się tylko wieża dzwonna nad chórem zachodnim, krypta pod nią, części absydy wschodniej i części muru południowego. Wieża zbudowana jest z jasnobeżowych i szarych ciosów kamiennych z nielicznymi czerwonawymi kamieniami; jej górna kondygnacja ma dwa wysokie bliźniacze otwory łukowe z kolumną pośrodku i zwieńczona jest pasem małych ślepych arkad oraz dachem czterospadowym krytym dachówką. Zarys kościoła wyznaczają mury gabionowe.

Oddział został założony około 1005 roku jako dom filialny Opactwa Hersfeld i kształtował krajobraz religijny regionu przez wieki. Po Reformacji i sekularyzacji w wczesnych latach 1600 klasztor został przekształcony do użytków świeckich.

Klasztor jest poświęcony świętemu Wigbertowi, podobnie jak jego macierzyste opactwo Hersfeld. Od 1995 roku wieża i znaczna część dawnego terenu należą do Stiftung Thüringer Schlösser und Gärten, która przeznaczyła ruinę do celów muzealnych; na terenie odbywają się jeszcze wydarzenia. Kościół klasztorny służył w latach 1946–1995 jako fabryka konserw.

Klasztor najlepiej zwiedzić samochodem lub autobusem ze stacji Sondershausen, ponieważ znajduje się w wiejskiej okolicy z dala od centrów miast. Nosić solidne buty do eksploracji terenu, ponieważ ścieżki są czasami nierówne, a podziemne obszary mogą być wilgotne.

Kleine Wipper, kanał odchodzący od rzeki Wipper przy „Wipperschere”, biegnie około 530 m przez Mönchstunnel do Bad Frankenhausen, gdzie jego woda napędzała pompy do wydobycia solanki. Tunel leży na tym cieku, nie pod klasztorem, a źródła nie przypisują mnichom żadnej roli inżynierskiej.