Organo della chiesa di San Bartolomeo, Organy piszczałkowe w Kościele św. Bartłomieja, Dornum, Niemcy

Organ w kościele Świętego Bartłomieja zbudował w latach 1710–1711 Gerhard von Holy; instrument ma 32 głosy na trzech manuałach i pedale. Rzeźbiona szafa stoi na emporze zachodniej; ponieważ sklepienie kolebkowe jest niskie, Principal 16′ pedału zaczyna się w prospekcie dopiero od B, a niższe piszczałki stoją za nim jako Subbass. Zachowało się pięć oryginalnych miechów klinowych.

Około 1530 roku przejęto starsze organy, które według tradycji pochodziły ze zlikwidowanego klasztoru Oldekloster. Gerhard von Holy zbudował obecny instrument w latach 1710–1711, wykorzystując sześć registrów poprzednika. W trakcie prac otrzymał też zlecenie na niezależny pedał, umieszczony na emporze zachodniej, bo ściana południowa nie dawała miejsca; niskie sklepienie sprawiło, że Principal 16′ zaczyna się od B, a niższe piszczałki stoją za nim jako Subbass. Hinrich Just Müller naprawiał go w 1764 roku, Johann Diepenbrock przebudował w latach 1882–1883, a Jürgen Ahrend odrestaurował w latach 1997–1998.

Instrument pokazuje cechy budownictwa organowego północnych Niemiec z mechanizmami manualnymi i drewnianymi obudowami zintegrowanymi w architekturę. Odwiedzający mogą dostrzec rzemiosło i słyszeć, jak te rozwiązania wpływają na brzmienie.

Kościół jest zwykle otwarty w godzinach dziennych, a koncerty odbywają się regularnie przez cały rok. Warto wcześniej sprawdzić harmonogram, aby dowiedzieć się, kiedy odbywają się występy muzyczne podczas wizyty.

Sześć registrów organów pochodzi jeszcze z późnogotyckiego instrumentu poprzedniego, a czternaście piszczałek z budowy Gerharda von Holy'ego w latach 1710–1711. Oryginalne są też pięć miechów klinowych; renowacja z lat 1997/1998 autorstwa Jürgena Ahrenda odtworzyła dwanaście później wymienionych registrów i „rozszerzoną” stroję średniotonową.