Historical Cemetery, Weimar, Cmentarz historyczny w Weimarze, Niemcy

Cmentarz Historyczny w Weimarze to otwarty w 1818 roku parkowy cmentarz na wzniesieniu w południowo-zachodniej części miasta, obok Posecksche Garten. Prosta aleja lipowa prowadzi od głównego wejścia do książęcej krypty (Fürstengruft) i rosyjskiej kaplicy prawosławnej w centrum założenia. Najstarsza północna część ze starymi drzewami i rodzinnymi grobowcami wzdłuż murów nie jest już używana do pochówków.

Cmentarz zaczął jako miejsce pochówku dla szlachty i obywateli Weimaru i stał się znany, gdy pochowano tam ważnych pisarzy i filozofów. Jego znaczenie rosło dzięki grobom osób, które określiły okres klasyczny.

Nazwa cmentarza pochodzi od najstarszej, parkowej części północnej, gdzie zaprzestano pochówków na północ od Fürstengruft, by zachować jej wygląd. Wzdłuż murów stoją kaplice grobowe i nagrobki zamożnych rodzin weimarskich. Za Fürstengruft wzniesiono prawosławną kaplicę rosyjską na życzenie wielkiej księżnej Marii Pawłownej nad jej grobem.

Cmentarz można odwiedzać codziennie i jest idealny na spokojny spacer, gdzie można odkrywać tereny i pomniki we własnym tempie. Jeśli chcesz więcej wiedzy na temat osób i miejsc, można zorganizować wycieczki z przewodnikiem.

Pomnik Poległych w Marcu, odsłonięty 1 maja 1922 roku, zaprojektował ówczesny dyrektor Bauhausu Walter Gropius jako betonowy „błyskawiczny promień z dna grobu”, stąd przydomek Gropiusblitz. Upamiętnia dziewięciu robotników zastrzelonych 15 marca 1920 roku podczas strajku generalnego przeciw puczowi Kappa. W lutym 1936 roku naziści wysadzili go w powietrze; pozostało siedem płyt nagrobnych ofiar.