Harburg castle, Średniowieczny zamek w Harburgu, Hamburg, Niemcy.

Zamek Harburg stoi na wyspie zamkowej w porcie wewnętrznym Harburga w Hamburgu. Z dawnego zespołu zachowało się tylko mocno przekształcone skrzydło boczne, ze sklepieniami piwnic i fragmentami murów zewnętrznych z XIV wieku. Budynek jest jasnobeżowy, z rzędami okien w białych ramach i ciemnym, lekko spadzistym dachem; wzdłuż ulicy biegnie niski kamienny mur z niebieską bramą o zdobnych zawijasach.

Po raz pierwszy wzmiankowany w latach 1133–1137 jako Horeburg, zamek został prawdopodobnie wzniesiony przez hrabiów Stade na piaszczystej wyspie wśród bagien nad Süderelbe. W 1257 przeszedł w ręce książąt Welfów, a w latach 1527–1642 był rezydencją bocznej linii Brunszwik-Lüneburg, która od 1620/21 przebudowała go na trójskrzydłowy pałac renesansowy. W 1644 przekształcono go w barokową twierdzę o pięciokątnym planie gwiazdy, dla której rozebrano Kaufhaus, Waage i Marienkirche. W 1757 obległy go wojska francuskie, a w 1813 uszkodził go pożar.

Nazwa Horeburg, poświadczona po raz pierwszy między 1133 a 1137 rokiem, znaczy „gród na bagnie” i odnosi się do piaszczystej wyspy na bagnistej Süderelbe, gdzie wznieśli go hrabiowie Stade. Z osady burgmanów, rzemieślników i dostawców przy grobli ku geestowi powstało miasto Harburg. Zachowane skrzydło przebudowano w 1900 roku na dom robotniczy, a w piwnicznych sklepieniach planowana jest stała wystawa o początkach miasta, filia Archäologisches Museum Hamburg, na 2027 rok.

Zamek stoi na Schlossinsel w porcie wewnętrznym Harburga; do zachowanego skrzydła dochodzi się z okolicznych ulic, a pięcioboczny obrys cytadeli z XVII wieku jest jeszcze częściowo czytelny wzdłuż krawędzi nabrzeży wyspy. Trwa remont, a w piwnicznych sklepieniach planowana jest stała wystawa o początkach Harburga jako filia Muzeum Archeologicznego Hamburga, z otwarciem przewidzianym na 2027 rok.

Widoczny dziś budynek nie przypomina zamku: to boczna oficyna przebudowana w 1900 roku na dom robotniczy, po tym jak w 1898 roku obiekt przeszedł na Reinholda F. Holtza i jego stocznię Schlosswerft. Skrzydło wschodnie rozebrano w 1972 roku; resztę ponownie wpisano do rejestru zabytków w 1988 roku, po zniesieniu w 1950 roku ochrony z 1944 roku.