St. Severin, Aachen, Katolicki kościół parafialny w Eilendorf, Niemcy.

St. Severin to neoromańska bazylika z grubo ciosanego szarobrązowego kamienia, wzniesiona w 1864 roku według planów Heinricha Wiethasego i Augusta Essenweina. Ma plan krzyża z trzema nawami, poligonalną apsydę i sygnaturkę na skrzyżowaniu naw; czterokondygnacyjna wieża zachodnia według projektu Heinricha van Kanna, ukończona w 1908 roku, ma zegar, wieżyczki narożne i ośmioboczną iglicę z pozłacaną chorągiewką.

Parafia pod wezwaniem św. Seweryna z Kolonii została założona w 1293 roku przez opactwo cesarskie Kornelimünster i pozostawała mu podporządkowana do sekularyzacji w 1804 roku. Obecny kościół zastąpił starszy w 1864 roku, według planów Heinricha Wiethase i Augusta Essenweina; wieża, zaprojektowana przez Heinricha van Kanna, została ukończona dopiero w 1908 roku. Uszkodzona bombą 14 lipca 1943 roku, została odbudowana do 1953 roku i w 1988 roku wpisana do listy zabytków Akwizgranu.

Parafia pod wezwaniem św. Seweryna z Kolonii została założona w 1293 roku przez opactwo cesarskie Kornelimünster i pozostawała mu podporządkowana do sekularyzacji w 1804 roku. W kościele znajdują się groby miejscowych rodów szlacheckich; zapis zakrystiana Hubertiego Heimicha z 1772 roku wymienia 82 groby, od 16 w prezbiterium po jeden pod ławkami w stronę Kornelimünster.

St. Severin stoi w Eilendorf, na wschód od centrum Akwizgranu, a wokół rozciąga się cmentarz użytkowany od około 1870 roku. Główne wejście znajduje się u podstawy czterokondygnacyjnej wieży zachodniej, za niskim murem ze słupami i metalową bramą. Wnętrze zostało przebudowane przez architekta Kaldenbacha w latach 1974–1980, dlatego obecny układ jest zmodernizowany, a nie taki jak w 1864 roku.

Cztery dzwony w głównej wieży, odlane przez Petit & Gebr. Edelbrock w 1904 i 1926 roku, mają dźwięki c', es', f' i g'; razem tworzą motywy pieśni „O Heiland, reiß die Himmel auf” lub „Dank sei dir Vater”. W sygnaturce wisi piąty dzwon z tej samej ludwisarni.