Göltzschtalbrücke, Most łukowy z kamienia w Reichenbach im Vogtland, Niemcy

Göltzschtalbrücke to drogowy most o długości 364 m na autostradzie A 72, przecinający dolinę Göltzsch koło Weißensand. Konstrukcja to łukowe przęsło z muru kamiennego z pięcioma łukami o świetle 50,5 m każdy, podpartymi filarami w rozstawie 62 m. Most osiąga maksymalną wysokość 35 m i zawiera w wnętrzu beton wypełniający.

Most zbudowano od października 1937 do grudnia 1938 w ramach Vogtlandautobahn, planowany na cztery pasy, ale z powodu braku robotników i materiałów wykonany tylko dwupasmowo. W kwietniu 1945 wycofujący się niemieccy żołnierze wysadzili obiekt; odbudowa w radzieckiej strefie okupacyjnej zakończyła się w październiku 1948. W latach 1992–1994 most gruntownie wyremontowano i poszerzono do czterech pasów oraz dwóch pasów awaryjnych.

Most pod Weißensand dał tytuł książce Auguste Lazar „Die Brücke von Weißensand” z 1965 roku, opisującej, jak mieszkańcy uratowali dwie kobiety z przejeżdżającego transportu więźniarek obozu Groß-Rosen na początku marca 1945 roku. W czasach NRD piesi mogli jeszcze przechodzić przez most.

Most jest łatwo dostępny z drogi B173 między Reichenbachem a Plauen, z parkingami i punktami widokowych w pobliżu. Odwiedzający uzyskują najlepsze widoki z różnych kątów w dolinie poniżej i ze ścieżek biegnących wzdłuż brzegów rzeki Göltzsch.

Pięć przęseł mostu ma światła 50,5 m i rozstaw filarów 62 m, a maksymalna wysokość wynosi 35 m. W czasach NRD, przed poszerzeniem A 72, piesi mogli przechodzić przez most. Pisarka Auguste Lazar zatytułowała swoją opowieść z 1965 roku „Die Brücke von Weißensand” od tego obiektu.