Göhrener Viadukt, Wiadukt kolejowy w Wechselburg i Lunzenau, Niemcy.

Wiadukt Göhren to kamienny wiadukt kolejowy nad doliną Zwickauer Mulde między Wechselburgiem a Lunzenau, długi na 297 m i wysoki na 68 m, częściowo dwupoziomowy. Największy łuk ma 16 m światła, a mur ma objętość 55 514 m³. Pod nim biegną na wschodnim brzegu linia Muldentalbahn bez regularnego ruchu, a na zachodnim droga z Göhren do Altzschillen.

Kamień węgielny pod wiadukt w Göhren położono 27 maja 1869 roku, a budowę ukończono w czerwcu 1871 roku dla linii Neukieritzsch–Chemnitz. Pracami kierowali inżynierowie Clauß, budowniczy wiaduktu w Hetzdorf, i E. Bake; na początku pracowało 4000–5000 robotników, w tym 1000 murarzy, przeważnie Włochów. Koszt wyniósł 1,2 miliona talarów, a dwie tablice na moście upamiętniają budowniczych.

Dwie tablice na szczycie mostu upamiętniają jego budowniczych, inżynierów Claußa, który zbudował też wiadukt w Hetzdorf, oraz E. Bakego. Przy budowie pracowało od 4000 do 5000 robotników, w tym 1000 murarzy w większości Włochów, a 340 koni dostarczało materiały.

Możesz obserwować wiadukt z kilku pobliskich punktów widokowych, które oferują bezpłatny dostęp. Najlepszy czas na wizytę to dzień, gdy kamienna struktura jest wyraźnie widoczna.

Mur viaduktu ma objętość 55 514 m³. Granit pochodził z pobliskich Fischheim, Markersdorf i Göhren, w tym jasny granit z Fischheim i czerwonawy z okolic Göhren, a także porfir z Rochlitz. Dwie tablice na szczycie mostu upamiętniają inżynierów Claußa i E. Bake.