Gut Tützpatz, Dwór w Tützpatz, Niemcy

Gut Tützpatz to parterowy, piętnastoosiowy budynek otynkowany z mansardowym dachem, wzniesiony w 1779 r. w stylu holenderskiego pałacu barokowego i odbudowany po pożarze w 1908 r. Trzyosiowe ryzality środkowe wychodzą na park i na dziedziniec; bogata dekoracja sztukatorska zachowała się w dużej części, a herby rodów von Linden i von Ramin usunięto ze szczytów po 1945 r. Przy szczycie południowym stoi parterowy pawilon.

W 1776 roku Karl Friedrich von Linden nabył Tützpatz od rodziny von Maltzahn i w 1779 roku kazał wznieść nowy dwór w stylu holenderskiego pałacu barokowego. W 1785 roku majątek przeszedł przez dziedziczenie na Georga Christiana von Heydena, którego rodzina przyjęła nazwisko Heyden-Linden i pozostawała w Tützpatz do wywłaszczenia w 1945 roku. W 1908 roku dwór spłonął; Albrecht von Heyden-Linden kazał go odbudować niemal wiernie według pierwowzoru. Po 1945 roku mieściły się w nim mieszkania, rolnicza szkoła zawodowa, instytut ekonomiki rolnictwa i administracja VEG Tützpatz.

Majątek nadał wsi nazwę i porządek społeczny: rodzina von Heyden-Linden, obecna tu do wywłaszczenia w 1945 roku, gospodarowała na 1067 hektarach dóbr rycerskich, z czego 178 hektarów stanowił las. Po 1945 roku dom służył jako mieszkania, rolnicza szkoła zawodowa i siedziba administracji VEG Tützpatz. Dziś budynek stoi pusty, a okna zamurowano przeciw wandalizmowi.

Dwór stoi pusty i nie jest udostępniony do zwiedzania; okna zamurowano, aby zapobiec wandalizmowi, a do tej pory nie przeprowadzono remontu. Można go oglądać z zewnątrz, a położony na zachód park krajobrazowy ze stawem i dwiema wyspami jest swobodnie dostępny. XVIII-wieczne zabudowania gospodarcze na wschód od domu są częściowo używane przez miejscowych rzemieślników.

Park na zachód od domu był pierwotnie francuskim ogrodem formalnym, zanim w XIX wieku przekształcono go w park krajobrazowy w stylu angielskim. W jego północno-zachodniej części znajduje się staw z dwiema wyspami, zasilany przez strumień Goldbach, a wśród drzew rosną lipy, sosny, sosny weymouthskie i purpurowy buk zwisły.