Schloss Liebenberg, Zamek w Löwenberger Land, Niemcy

Schloss Liebenberg to wielokondygnacyjny dwór o bladożółtych ścianach i białych detalach, stojący za szpalerem drzew. Na szarym dachu wznoszą się trzy ciemne, stromo kryte wieże: najwyższa po prawej, zwieńczona smukłą iglicą i wiatrowskazem, niższa na lewo od środka i mała między nimi. Rzędy prostokątnych okien, lukarny z naczółkami i faliste szczyty na obu końcach dopełniają elewację.

Liebenberg był w XVI wieku majątkiem rycerskim rodu von Bredow, a w 1652 przeszedł na von und zu Hertefeld. Dwór powstał do 1743 roku i został rozbudowany w stylu historyzującym w latach 1875–1906. W 1867 roku ród wygasł wraz z baronem Karlem von und zu Hertefeld, a majątek przeszedł na Alexandrine von Rothkirch-Panthen, żonę hrabiego Philippa Conrada zu Eulenburg.

Krąg Liebenberg wokół Philippa zu Eulenburga zbierał się tutaj, a pisarz Theodor Fontane opisał majątek w swoich „Wanderungen durch die Mark Brandenburg”. Libertas Schulze-Boysen, wnuczka Philippa, spędziła tu dzieciństwo i 16 lipca 1936 poślubiła w zamkowej kaplicy Harro Schulze-Boysena; oboje należeli do grupy oporu Rote Kapelle.

Zamek Liebenberg leży w dzielnicy Liebenberg gminy Löwenberger Land, na północ od Berlina. Pałac służy dziś jako hotel, a Seehaus na wschodnim brzegu Große Lankesee pełni funkcję centrum konferencyjnego; na terenie majątku znajdują się też muzeum i sklep gospodarski. DKB STIFTUNG opiekuje się zespołem zgodnie z zasadami ochrony zabytków, a pola są dzierżawione przez gospodarstwo ekologiczne.

Zbudowany w 1908 roku nad wschodnim brzegiem Große Lankesee Seehaus służył po 1945 roku jako strzeżony dom wczasowy Komitetu Centralnego SED z własną linią telefoniczną do Berlina Wschodniego. W grudniu 1989 demonstranci przyszli tam z hasłami „Wir wollen rein” i „Wir sind das Volk”, żądając wstępu; delegację wpuszczono.