Amtsgericht I und Landgericht I, Kompleks sądów cywilnych w Berlin-Mitte, Niemcy

Amtsgericht I und Landgericht I to czterokondygnacyjny otynkowany kompleks sądowy, wznoszony etapami w latach 1896–1904 przy Littenstraße 12–17, na rogu Grunerstraße. Zabudowa kwartałowa z czterema wewnętrznymi skrzydłami poprzecznymi tworzy dwanaście dziedzińców różnej wielkości. Pięcioosiową fasadę główną od Littenstraße dzielą kolosalne pilastry jońskie, a pośrodku wieńczy ją szczyt; parter jest boniowany. Wnętrze przenika sklepiony westybul na wszystkich kondygnacjach, a główną klatkę schodową nakrywa sklepienie w kształcie koniczyny o rozpiętości 23 m, długości 35 m i wysokości 28 m, oparte na parach kolumn.

Kompleks wznoszono etapami w latach 1896–1904 na działce skarbu państwa, gdzie starszy dom kadetów służył jako gmach sądu od ustawy o ustroju sądów Rzeszy z 1879 roku. Wstępne projekty powstały w pruskim Ministerstwie Robót Publicznych pod Paulem Thoemerem i Rudolfem Mönnichem; wykonaniem kierował Otto Schmalz, dodając dwie reprezentacyjne klatki schodowe i środkowe skrzydło przy Littenstraße. W czasach NRD mieścił Sąd Najwyższy NRD i sąd miejski Berlina.

Rzeźbiarska dekoracja powstała według modeli rzeźbiarza Otto Richtera, a jej secesyjne formy były nietypowe dla pruskiej państwowej administracji budowlanej. W korytarzach niższych kondygnacji po obu stronach ścian biegną 50-centymetrowe pasy pełnokolorowych czerwonych płytek, obok ościeżnic z czerwonego piaskowca. Drzwi na korytarze na obu głównych kondygnacjach są dębowe.

Budynek jest czynnym sądem: sale rozpraw i biura nie są otwarte dla turystów, a rozprawy można obserwować tylko z miejsc przeznaczonych dla publiczności. Główne wejście od Littenstraße prowadzi do sklepionego westybulu; przy wejściu obowiązuje kontrola bezpieczeństwa. Kompleks znajduje się o przecznicę od stacji metra Klosterstraße, a dziedzińce wewnętrzne nie są publicznymi przejściami.

Główną klatkę schodową przykrywa sklepienie w kształcie koniczyny, oparte na parach kolumn: 23 metry rozpiętości, 35 metrów długości i 28 metrów wysokości w szczycie. Widoczne lica wykonano z piaskowca z Cotta, a główne schody zaprojektowano jako podwójną spiralę. Stropy korytarzy to sklepienia Koenena, metoda opracowana przez inżyniera Mathiasa Koenena dla tego budynku.