Saint Pancras, Kościół parafialny w Neuenfelde, Niemcy.

Św. Pankracy to ceglana hala kościelna z trójbocznym zamknięciem wschodnim, wzniesiona w Neuenfelde w latach 1682–1687 według planów Matthiasa Wedela ze Stade. Wnętrze ma siedem przęseł, wejścia od zachodu i na osi poprzecznej oraz dwukondygnacyjną emporę zachodnią; prawie 40-metrowa wieża na fasadzie zachodniej pochodzi z 1841 roku. Strop tworzy malowane sklepienie kolebkowe o szerokości 14 metrów.

Po wojnie trzydziestoletniej rozkwit gospodarczy Neuenfelde doprowadził do zastąpienia małego poprzedniego kościoła. Proboszcz Johann Hinrich von Finckh zorganizował przedsięwzięcie; kamień węgielny położono 13 maja 1682 r., a kościół poświęcono 3 grudnia 1682 r. Budowniczy Matthias Wedel ze Stade zatrudnił jednocześnie cztery firmy budowlane, aby skrócić czas budowy. Stara wieża stała do 1786 r., gdy zniszczył ją uderzenie pioruna; obecna, prawie 40-metrowa wieża została wzniesiona przy fasadzie zachodniej w 1841 r.

Kościół nosi wezwanie św. Pankracego, rzymskiego męczennika. Arp Schnitger jest tu pochowany wraz z żoną i córką; płytę nagrobną w posadzce oraz jego ławkę kościelną można zobaczyć na południe od ambony. Ołtarz ambonowy, wyrzeźbiony w 1688 roku przez Christiana Prechta, przedstawia herby hrabiego Otto Wilhelma von Königsmarck i jego żony Cathariny Charlotty De la Gardie, fundatorów budowy.

Kościół stoi w Neuenfelde, w hamburskiej dzielnicy Harburg, na zachodnim skraju sadowniczego regionu Altes Land. Dwa brązowe dzwony wiszą w liczącej blisko 40 metrów wieży dobudowanej do zachodniej fasady w 1841 roku. Organy mające 34 głosy, z których około połowa jest oryginalna, są od 2015 roku etapowo restaurowane przez organmistrza Wegschneidera.

Arp Schnitger jest pochowany w kościele; płyta posadzkowa znaczy grób, a zachowana ławka kościelna stoi na południe od kosza ambony. Ołtarz ambonowy powstał z inicjatywy samego Schnitgera, gdy proboszcz Johann Hinrich von Finckh nie znalazł odpowiedniej ambony.