Aegidienkirche Heilbad Heiligenstadt, Kościół parafialny w Heilbad Heiligenstadt, Niemcy.

Kościół św. Idziego to rzymskokatolicka pseudobazylika w Heilbad Heiligenstadt w powiecie Eichsfeld w Turyngii. Noszący wezwanie św. Idziego, jest kościołem filialnym parafii św. Marii w diecezji erfurckiej. Nawa główna ma drewniane przekrycie, nawy boczne są sklepione, a mury zewnętrzne przechylają się na zewnątrz z powodu niewystarczającego fundamentu.

Osada Neustadt na południe od starego miasta rozwijała się w latach 1223–1227, a jej kościół św. Idziego zbudowano najpierw jako konstrukcję szkieletową. Budynek ten spłonął w 1333 roku; zastępcza budowla z piaskowca została ukończona do 1370 roku, początkowo bez wież. Dwie wieże widoczne na planie miasta z 1655 roku rozebrano w 1748 roku z powodu przechylania się na zewnątrz, a obecną wieżę południową odbudowano dopiero w 1851 roku.

Miejscowi nazywają św. Idziego Neustädter Kirche, od dzielnicy Neustadt założonej na południe od starego miasta w latach 1223–1227. Kościół przechowuje relikwie biskupa Moguncji Aureusa i jego diakona Justinusa, czczonych jako patroni miasta, złożone w ołtarzu celebracji po przeniesieniu ich tutaj po 1800 roku. Barokowy ołtarz główny z lat 1689–1691 stał w St. Servatius w Quedlinburgu do wypędzenia tamtejszej wspólnoty w 1938 roku i trafił do tego kościoła w 1944 roku.

Kościół leży na południe od starego miasta, w dzielnicy Neustadt, niedaleko kaplicy Maria-Hilf wyznaczającej przejście ku rynkowi. Podczas remontu pod koniec lat 90. XX wieku wnętrze zostało na nowo pomalowane i otrzymało nowe witraże.

Barokowy ołtarz główny, zbudowany w latach 1689–1691, pierwotnie stał w kościele kolegiackim St. Servatius w Quedlinburgu, dopóki w 1938 roku SS nie wypędziło tamtejszej wspólnoty; do St. Aegidien trafił w 1944 roku. Wewnątrz relikwie świętych patronów Aureusa i Justinusa spoczywają w ołtarzu celebracji od około 1800 roku.