Reformation Church, Kościół w stylu neogotyckim w Moabit, Berlin, Niemcy.

Kościół Reformacji to neogotycki budynek z czerwonej cegły z wysoką kwadratową wieżą o stromym dachu, dwoma tarczami zegarowymi i wysokimi ostrołukowymi oknami z żaluzjami. Wnętrze mają białe ściany i ceglane filary dźwigające ostrołuki i sklepienie żebrowe; pośrodku wisi duży czarny okrągły żyrandol z wielu lamp.

Parafia Heilandskirche usamodzielniła się w 1896 roku, a do 1904 roku wzrosła z 45 000 do 70 000 członków, co wymusiło budowę drugiego kościoła na Moabicie. Kamień węgielny położono 28 września 1905 roku według projektu Ernsta Schwartzkopffa, zmienionego po jego śmierci przez Georga Dinklage'a i Ernsta Paulusa; Wilhelm Faber poświęcił kościół 17 lutego 1907 roku w obecności pary cesarskiej. W nocy z 22 na 23 listopada 1943 roku bomby zapalające przebiły dach, pastor Max Steinke zginął podczas gaszenia pożaru, a płonąca iglica runęła na Wiclefstraße. Odbudowany z uproszczoną 50-metrową wieżą kościół poświęcono ponownie 29 października 1950 roku, z 1200 miejscami.

Nazwa nawiązuje do ruchu reformacyjnego. Od 2011 roku Konvent an der Reformationskirche wykorzystuje budynek jako centrum kulturalne i miejsce wydarzeń; na białej kurtynie ołtarza widnieje napis „HOFFNUNG” (nadzieja) nad rysunkiem krzyża.

Kościół stoi na rogu Beusselstraße 35 i Wiclefstraße 33–35 w Beusselkiez w zachodnim Moabit. Wnętrze przebudowane w 1974 roku ma ogrzewanie podłogowe, a siedzenia ustawiono w kręgu wokół okrągłego ołtarza pośrodku.

Stalowa więźba dachowa przetrwała bomby zapalające w nocy z 22 na 23 listopada 1943 roku, gdy płonąca iglica runęła na Wiclefstraße, a pastor Max Steinke zginął podczas gaszenia pożaru. Wieżę odbudowano tylko do 50 metrów, a wąska sygnaturka zastąpiła pierwotny hełm; w 1957 roku zamontowano nowy zegar.