Evangelical Church, Zabytek religijny w Saarlouis, Niemcy

Kościół ewangelicki w Saarlouis to kościół salowy na planie krzyża greckiego z wydatną wieżą narożną zwieńczoną neobarokowym hełmem. Elewacje łączą elementy neogotyckie i neorenesansowe, na cokole z czarnego bazaltu ze ścianami z żółtego piaskowca i drzwiami oraz oknami w czerwonych obramowaniach. Wnętrze nakrywa lekkie sklepienie krzyżowo-żebrowe, z emporami w czterech ramionach.

Saarlouis, założone w 1680 roku jako francuska twierdza, pozwoliło na powstanie wspólnoty protestanckiej dopiero po przekazaniu twierdzy Prusom w 1815 roku. Król Fryderyk Wilhelm III nakazał przebudowę dawnej sali fechtunku, „Salle des Cadets”, na kościół garnizonowy. Po zniesieniu statusu twierdzy w 1889 roku i likwidacji stanowiska duszpasterza garnizonu w 1893 roku wspólnota wzniosła nowy kościół na zniwelowanym bastionie V; kamień węgielny położono 22 sierpnia 1904 roku, a kościół poświęcono 29 czerwca 1906 roku.

Wnętrze urządzono według Wiesbadener Programm: ołtarz, ambona i organy są ustawione pionowo jedno nad drugim. Ambona, ośmioboczny kosz wmurowany w ścianę, ma miedziane blachy repusowane z podobiznami siewcy, dobrego pasterza, miłosiernego Samarytanina i syna marnotrawnego. W prezbiterium stoi menora, nawiązanie do żydowskich korzeni wiary chrześcijańskiej.

Kościół stoi przy Kaiser-Wilhelm-Straße 2, a obok, przy Kaiser-Friedrich-Ring 46, plebania z 1902 r. Główne wejście znajduje się pod narożną wieżą od strony ulicy; tam wchodzi się do wnętrza. Przed kościołem rosną dwa dęby wyhodowane z żołędzi dębu Lutra w Wittenberdze, posadzone w 1910 r.

Żółty piaskowiec pochodzi w większości z rozebranej twierdzy Saarlouis, a same bloki wydobyto na Limbergu koło Wallerfangen. W 1910 roku przed kościołem posadzono dwa dęby wyhodowane z żołędzi dębu Lutra w Wittenberdze; kolejny dąb z tyłu pochodzi z Sachsenwaldu.